Τα ευχαριστώ του κ. Μανούρη προς τον Υπουργό διάλυσης της Δημόσιας Υγείας

Από κοντά στην επίσκεψη του υπουργού διάλυσης της δημόσιας υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, σήμερα στο νοσοκομείο Αγία Όλγα, βρέθηκε ο δήμαρχος Νέας Ιωνίας, ευχαριστώντας τον για το «έργο» του.

Μίλησε για ποιοτικούς και ποσοτικούς δείκτες που δήθεν αποδεικνύουν την πρόοδο στον τομέα της υγείας και διαβεβαίωσε πως ο δήμος βρίσκεται στην πρωτοκαθεδρία των πρωτοβουλιών για τα θέματα υγείας.

Μάλλον τέτοιου είδους «αναβάθμιση» ήταν και το παρ’ ολίγον κλείσιμο του φαρμακείου του ΕΟΠΥΥ, μια απόφαση που πάρθηκε πίσω μόνο μετά την έντονη αντίδραση εργαζομένων και κατοίκων της Νέας Ιωνίας.

Γέφυρες που σαπίζουν, ευθύνες που κρύβονται | Όταν τα κέρδη και οι εργολαβίες μπαίνουν πάνω από την ασφάλεια των πολιτών

φωτο: ekfrasi.net

Η αποκόλληση στη γέφυρα της Εθνικής Αντιστάσεως δεν είναι ούτε «ατύχημα» ούτε αστοχία.

 Είναι το αποτέλεσμα της εγκληματικής αδιαφορίας κράτους, Περιφέρειας και Δήμου που παίζουν τη ζωή μας στα ζάρια. Οι Δήμοι δεν είναι «αθώοι διαχειριστές», αλλά τμήμα του μηχανισμού του κεντρικού κράτους που προωθούν την ίδια πολιτική και διαθέτουν πόρους με τις ίδιες προτεραιότητες.  

Είναι επικίνδυνη η γνωστή τακτική του δημάρχου που απο τη μια αναφέρει ότι πρόκειται για ένα παλιό ζήτημα προκειμένου να αποποιηθεί των ευθυνών, απο την άλλη μιλά για την εξαίρετη συνεργασία με την Περιφέρεια,  που είναι καλή μόνο στο να μη χρεώνεται κανείς ευθύνες, όταν πρόκειται για την ασφάλεια και τη ζωή μας. Δεν μας εκπλήσει φυσικά. Αυτή είναι η πραγματική τους γραμμή: Κοινές προτεραιότητες, κοινές πολιτικές, κοινή συγκάλυψη.

Μια τέτοιου μεγέθους αμέλεια έχει πολιτικές ευθύνες και βαραίνουν την τωρινή διοίκηση και τις προηγούμενες που με την συναίνεση τους στην πολιτική της φτώχειας και του πολέμου αποδεικνύουν ότι όπου σταθούμε και όπου βρεθούμε κινδυνεύουμε από τις επιλογές τους.  

Όταν πρόκειται για κέρδη, εργολαβίες, απευθείας αναθέσεις και έργα βιτρίνας (σταθμοί φόρτισης ποδηλάτων), τα λεφτά υπάρχουν και οι αποφάσεις παίρνονται σε χρόνο ρεκόρ.  Όταν πρόκειται για τη συντήρηση υποδομών δίπλα σε νοσοκομεία και δρόμους αιχμής, τότε «δεν υπάρχουν κονδύλια» και φταίει πάντα κάποιος άλλος.

Σχόλιο...εκτός σχεδίου Νο 28: Όταν λοξοκοιτάς με την ακροδεξιά θα σου βγει και το όνομα και το μάτι

 Ανεξάρτητοι αλλά με σκοτεινό παρελθόν...

Είναι πολύ της μόδας φαίνεται η «ανεξαρτησία» των διάφορων δημοτικών παρατάξεων . Σίγουρα η πολιτική δράση και η κομματική ένταξη δείχνει να μην περνά και τις καλύτερες μέρες της αφού η πλειονότητα των δημοτικών παρατάξεων στην προσπάθεια τους να πετύχουν μια όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συγκέντρωση ψήφων , αποποιούνται τις όποιες κομματικές τους εξαρτήσεις για να δείξουν μια μεγαθυμία . Αυτό μεταφράζεται στο: «Όλοι οι καλοί χωράνε» . Καλοί ; Ο λόγος το λέει αλλά όχι κι η πράξη .

Έτσι μετά την θριαμβευτική ανακοίνωση μέσα στο κατακαλόκαιρο της  εκλογικής  συμπόρευσης του γνωστού γιατρού Αποστολόπουλου (προερχόμενου από την παράταξη του κ Κουκουλάρη, φίλου του Μιχαλολιάκου…), με την παράταξη  ¨Δύναμη προοπτικής¨  της Δέσποινας Θωμαΐδου , ήρθε να προστεθεί και μια ακόμη ανάλογου τύπου συμπόρευση σε άλλο ψηφοδέλτιο αυτή τη φορά.

  Ο κύριος Αλέξανδρος Τσάνης , υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό του κυρίου Χριστοδούλου , που μάχεται ζητώντας από τους Ιωνιώτες να σημειώσουν ένα σταυρουδάκι δίπλα από το όνομά του , έχει διαπρέψει στο παρελθόν ως εκλογικός αντιπρόσωπος της ¨Χρυσής Αυγής¨ σύμφωνα με ανακοίνωση της ΛΑΣΥ. Επίσης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σημείωνε πως το ΚΚΕ ¨είναι κόμμα συμμοριτών¨ και συμπλήρωνε ότι απαιτείται να τεθεί εκτός νόμου καλώντας μάλιστα και κάποιον εισαγγελέα να επιληφθεί του θέματος . Ζήλεψε τη δόξα του Τζήμερου και του Κρανιδιώτη ο, για όσους δεν το γνώριζαν, ευυπόληπτος συμπολίτης μας . Θα μπορούσε να γελάει κανείς και να αποδώσει σε γραφικότητες όλα αυτά , όμως όσο η φασιστική λέρα απλώνεται και κερδίζει έδαφος στην καθημερινότητα , ανάλογου τύπου φαινόμενα απλώς φαντάζουν ανησυχητικά αν όχι ανατριχιαστικά . Αν κάτι μπορεί να συμπεράνει κάποιος είναι πως η δήθεν ανεξαρτησία , πολυσυλλεκτικότητα και ομονοούσα για το καλό της πόλης , οδηγούν σε επιλογές αντίστοιχης ποιότητας . Οι δυο υποψήφιοι φιγουράρουν σε δημοτικούς συνδυασμούς σε μια πόλη όπου οι μνήμες του μπλόκου της Καλογρέζας είναι ολοζώντανες . Σε μία πόλη πάντως όπου η ακροδεξιά  με βάση τα εκλογικά αποτελέσματα του Ιουνίου εμφανίζεται αθροιστικά με ποσοστά διψήφια.

Ας προσέχουν λοιπόν οι προπαγανδιστές των υπερκομματικών παρατάξεων γιατί δεν είναι όλοι καλοί και δεν χωράνε παντού.

Ας προσέχουν κι ας καταλάβουν πώς ούτε στη Νέα Ιωνία ούτε και πουθενά δεν θα γίνουν αποδεκτοί φασίστες κρυφοί ή φανεροί.

ΥΓ 1. Για τον αξιότιμο Αποστολόπουλο , είχαμε ασχοληθεί εκτενώς άμα τη αναγγελία της συμπόρευσης του με την Θωμαΐδου .

ΥΓ 2. (επί του πιεστηρίου) Ο κύριος Τσάνης αποπέμφθηκε, κατόπιν εορτής, από την παράταξη του Χριστοδούλου μετά την αποκάλυψη της δράσης του. Με προσωπική δήλωση του επικεφαλής της παράταξης φυσικά, και μέχρι τη διαλεύκανση της υπόθεσης (;;;). Κι αναρωτιέται κανείς: Πώς θα διοικήσει το δήμο όταν δεν γνωρίζει ότι έχει τέτοια «μπουμπούκια» στο ψηφοδέλτιό του;

ΥΓ 3. Κι ενόσω γράφονταν οι γραμμές του σημειώματος αυτού , η έρευνα αποκάλυψε άλλο ένα όνομα αντίστοιχης προέλευσης . Ο Κυριάκος Κερεμετζής βρίσκεται στο ψηφοδέλτιο Χριστοδούλου . Ο συγκεκριμένος ήταν υποψήφιος με το εθνικιστικό , ακροδεξιό μόρφωμα του μεγαλοεπιχειρηματία Εμφιετζόγλου  ¨Πατριωτική δύναμη¨ στις εκλογές του Ιουνίου .Επειδή όσο ψάχνει κανείς κάτι βρίσκει, ο ίδιος υπήρξε υποψήφιος με τον συνδυασμό του Παναγιώτη Μανούρη το 2019 στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές .

ΥΓ 4. Θωμαϊδου, Χριστοδούλου και Μανούρης είναι τα λαμπρά brandname του τοπικού ΠΑΣΟΚ με τη στήριξη ενός κομματιού της ΝΔ βεβαίως- βεβαίως που φαίνεται πως σαγηνεύονται από την κρυφή γοητεία της ακροδεξιάς. Ενδιαφέρουσα, δε λέμε, η πολυσυλλεκτικότητα των ψηφοδελτίων και των τριών υποψηφίων δημάρχων, μελών  ΠΑΣΟΚ.

Αυτά για την ώρα….

Σχόλιο Νο 27 «Την αλαζονεία πολλοί εψήφισαν, τον αλαζόνα λιγότεροι» (Παλιά παροιμία της Ιωνίας)

Είναι αλήθεια πως ο πολιτικός λόγος της δημάρχου περιορίζεται στο τρίπτυχο: «τα βάλαμε σε τάξη, τα βάψαμε και τα συμμορφώσαμε» και καμιά φορά, ξηλώνουμε και το λιγοστό πράσινο για να βάλουμε κανέναν «λίθο» (να μην ξεχάσουμε τα σιντριβανάκια, να μην ξεχάσουμε τα σιντριβανάκια). Και όταν η κριτική αρχίζει και σοβαρεύει (κοινωνική πολιτική, ελεύθεροι χώροι, Ιωνικό Κέντρο, υπόγειο πάρκινγκ, σχολικά κτίρια, παιδικοί σταθμοί κλπ), τότε αναβλύζει ένα παράπονο της μορφής: «όλοι με πολεμάτε, δεν λέτε και τα καλά που έκανα (;), με χτυπάτε επειδή είμαι γυναίκα κλπ».

Αλήθεια είναι επίσης και όσα ακούγονται, ειδικά σε ιδιωτικές συζητήσεις, σχετικά με την πρόθεση στήριξης στο δεύτερο γύρο, συγκεκριμένου υποψήφιου, από πρώην ηγετικά στελέχη άλλης δημοτικής παράταξης. Αυτή η εξέλιξη δεν είναι και τόσο κανλή για τη δημοτική αυτή παράταξη! Είναι σαν να παραδέχονται την ήττα της παράταξης αυτά τα πρώην ηγετικά στελέχη. Αυτό, δυσκολεύει τόσο πολύ την κατάσταση και μετατρέπει την προεκλογική περίοδο σε πραγματικό άθλο του γνωστού ημίθεου, για την παράταξη αυτή.

Ταυτόχρονα, κάποια άλλα ηγετικά στελέχη της ίδιας παράταξης δηλώνουν δημόσια στήριξη στον τωρινό υποψήφιο δήμαρχο σε μια προσπάθεια να αντιστραφεί το όχι και τόσο καλό κλίμα που έχει δημιουργηθεί.

Ίσως τα παραπάνω, σε συνδυασμό με το αλαζονικό DNA, λόγω πολιτικής καταγωγής (ΠαΣοΚ, ωραία χρόνια), να οδήγησε έτερο υποψήφιο για τον δημαρχιακό θώκο, σε συμπεριφορές αλαζονικές, επιθετικές και αυταρχικές που μάλλον συνάδουν και με το προφίλ που προσπαθεί ο ίδιος να χτίσει. Ξέρετε, αυτό του: «ΕΓΩ ξέρω, ΕΓΩ μπορώ, ΕΓΩ έχω τον τρόπο, ΕΓΩ έχω τους ανθρώπους». Όμως, το να απευθύνεσαι ως υποψήφιος δήμαρχος στους εργαζόμενους του δήμου, με ύφος «αφ υψηλού», διακόπτοντας όποιον διατυπώνει διαφορετική γνώμη από εσένα, δεν είναι καλός οιωνός για το τι θα συμβεί αν εκλεγεί δήμαρχος. Δεν το χωνεύει κάποιος εύκολα ένας εν δυνάμει δήμαρχος να λέει σε εργαζόμενο του δήμου: «ξέρω ποιος είσαι», «είσαι λίγος», «είσαι κλακαδόρος», «είσαι κλάκα (;)», «τώρα μιλάω με εργαζόμενους», «δεν ξέρεις εσύ από δημόσια διοίκηση» και διάφορα τέτοια. Με τον ίδιο τρόπο θα αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους όταν, για παράδειγμα, θα του ζητάνε να κάνει προσλήψεις επειδή υπάρχει έλλειψη προσωπικού ή όταν θα ζητάνε καλύτερες συνθήκες εργασίας; Θα τους απαξιώνει και δεν θα συζητά μαζί τους;

Απορία μεγάλη προκαλεί επίσης το γεγονός της υπερδιαφήμισης και υπερπροβολής ορισμένων υποψήφιων δημάρχων. Δύσκολοι καιροί, με το ζόρι οι περισσότεροι δημότες βγάζουν το μήνα. Προφανώς, ορισμένοι έχουν τον τρόπο τους. Όπως αποκαλύφθηκε προσφάτως για τον τρόπο αντιμετώπισης διαφόρων προβλημάτων του δήμου υποψήφιος δήλωσε πως θα αντιγράψει μεθόδους πετυχημένων δημάρχων όπως αυτός του δήμου Αθηναίων. Τώρα αυτό δεν είναι και τόσο καθησυχαστικό όταν ο ανιψιός δήμαρχος έχει στην πλάτη του έναν αποτυχημένο «μεγάλο περίπατο» που στοίχισε κάποια εκατομμύρια ευρώ στους δημότες των Αθηνών!

Τέλος, εξακολουθεί να αιωρείται το ερώτημα που η στήλη διατύπωσε εδώ και πολύ καιρό: Το ΠαΣοΚ ποιον από τους τρεις υποψήφιους δημάρχους-μέλη του, στηρίζει; Θα μοιράσει τη στήριξή του ακριβώς διά τρία ή θα προτιμήσει να προτάξει την ελεύθερη επιλογή βάση συγγένειας, προσωπικής φιλίας ή άλλων προσωπικών διασυνδέσεων και συναλλαγών; Άλλωστε και η ΝΔ, τον ίδιο δρόμο δεν διάλεξε; Καλό αυτό, σε γλυτώνει και από το όποιο πολιτικό κόστος της αποτυχίας.

Εμείς ως Εκτός Σχεδίου έχουμε αποδείξει στην πράξη πως δεν διστάζουμε να έρθουμε σε σύγκρουση με όποιους εξυπηρετούν συμφέροντα που έρχονται ενάντια στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζομένων και της νεολαίας. Για μας αυτά είναι τα «ιερά και τα όσια», και όχι οι προσωπικές στρατηγικές και επιδιώξεις. Φυσικά κατανοούμε πλήρως και όσους, εννοώντας την παράταξή μας, δείχνουν συμπάθεια και αγαθές προθέσεις ΑΛΛΑ, παροτρύνουν τους δημότες πως είναι καλύτερα να μην μας στηρίξουν στις δημοτικές εκλογές γιατί θα πάει η ψήφος τους χαμένη.

Η ψήφος είναι χαμένη όταν περιορίζεται στην εκπροσώπηση και ανάθεση στα πλαίσια μόνο μιας θεσμικής αντιπολίτευσης και δεν ζωντανεύει στους δρόμους παλεύοντας και διεκδικώντας το δίκιο.

Ψήφος, επομένως, στην Εκτός Σχεδίου, το μόνο που δεν μπορεί να θεωρηθεί είναι ψήφος χαμένη.

Σχόλιο Νο 26: Η μάχη του…Παναιτωλίου και του Σταυρού (βοήθειά μας…)

Η στήλη, μετά από τις δύσκολες προηγούμενες εβδομάδες, επιστρέφει στην αβάσταχτη ελαφρότητα του προεκλογικού τοπίου…

Κεντρικό γεγονός για τη Νέα Ιωνία, η μάχη του … Παναιτωλίου. Δεν μάθαμε κάτι που δεν ξέραμε φυσικά όλο το τελευταίο διάστημα. Η Δήμαρχος συνεχίζοντας το αλαζονικό, αυταρχικό στυλ της «τοπικής άρχοντος» που δεν δίνει λογαριασμό σε κανένα, εντελώς τυχαία εντός της προεκλογικής περιόδου, αποφάσισε να βραβεύσει τους εθελοντές που συμμετείχαν στην εκδήλωση για τα 100 χρόνια της Ν. Ιωνίας στο Παναιτώλιο. Άλλη μια προεκλογική φιέστα λοιπόν της κ. Θωμαΐδου, ευγενική χορηγία των δημοτών που πληρώνουν δημοτικά τέλη και φόρους  προκειμένου να …επανεκλεγεί η κ. Θωμαΐδου. Εξάλλου με έξοδα του Δήμου έχει ήδη κυκλοφορήσει το ιλουστρασιόν φυλλάδιο με το..έργο της δημοτικής αρχής.

Στο σημείο αυτό βέβαια δεν μπορούμε να αντισταθούμε και να μην σχολιάσουμε το γεγονός ότι στο εν λόγω φυλλάδιο, μια σειρά από εργασίες που αποτελούν αρμοδιότητα και υποχρέωση του Δήμου, διαφημίζονται ως έργο!!! Δηλαδή ο καθαρισμός των φρεατίων, αυτονόητη εργασία του Δήμου για να μην πλημμυρίσουμε, οφείλεται στο έργο της δημοτική αρχής;

Επιστρέφοντας στη μάχη του Παναιτωλίου, υπήρξαν κι άλλοι συμμετέχοντες ωστόσο…Απρόσκλητοι μουσαφιραίοι της εκδήλωσης. Πρώτος ο κ. Μανούρης και εκ μέρους της Ενότητας η κ. Κατημερτζή. Έχοντας σχηματίσει το «μέτωπο των Απρόσκλητων» αποφάσισαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, ώστε να μην τους πάρουν το  μερίδιο της δόξας των εθελοντών…Διεκδίκησαν λοιπόν το μικρόφωνο από τα κάτω…Γενικά ως Εκτός Σχεδίου είμαστε θερμοί υποστηρικτές των διεκδικήσεων από το κάτω… Υπάρχει ωστόσο μια φαιδρότητα όταν το αντικείμενο της διεκδίκησης είναι το…μικρόφωνο. Δεν έλειψαν φυσικά και οι αστάθμητοι παράγοντες, όπως κάποιοι «πραιτωριανοί» της κ. Θωμαΐδου, εργαζόμενοι απ ότι μάθαμε του Δήμου, οι οποίοι αποπειράθηκαν να απομακρύνουν τους Απρόσκλητους. Ενδεικτικό στοιχείο του ιδιοτελούς και προς το πολιτικό της όφελος μηχανισμού που έχει στήσει η Δήμαρχος.

Όλο αυτό το σκηνικό δεν μπορεί να μη μας φέρει στο μυαλό τη γνωστή παροιμία με τα συμπαθή τετράποδα που έλυναν τις διαφορές τους στον λάθος αχυρώνα. Θα κρατήσουμε ένα επίπεδο όμως, ένεκα της προεκλογική περιόδου και δεν θα την επικαλεστούμε.

Επιστρέφοντας στις μέρες και τα έργα της Δημάρχου, δεν προλάβαμε να πάρουμε κι εμείς βασιλικό…Φταίμε κι εμείς βέβαια καθότι δεν εκκλησιαζόμαστε όσο συχνά θα έπρεπε…Του Τίμιου Σταυρού , λοιπόν την εβδομάδα που μας πέρασε, και η Δήμαρχος μοίρασε στις εκκλησίες βασιλικούς και φυλλάδια. Μάλλον η Μητρόπολη φέτος, θερμή και αυτή υποστηρίκτρια της Δημάρχου, αποφάσισε να μπει στη μάχη του άλλου…Σταυρού. Του εκλογικού. Αλλιώς πως να εξηγήσουμε ότι επέτρεψε να μετατραπούν οι εκκλησίες σε προεκλογικά περίπτερα; Να έπαιξαν ρόλο και οι φήμες περί Θεσσαλονίκης, μια ανάσα δρόμος από την «πάσης Ελλάδος»;

Πάντως, παρά τις όποιες πετεινομαχίες μεταξύ των διεκδικητών της δημαρχίας συμφωνούν μεταξύ τους στην ανάγκη για κάμερες, περισσότερες κάμερες, παντού κάμερες… έτσι για να αστυνομευτεί ο τόπος, που θα έλεγε και κάποιος ποιητής. Κάμερες ακόμη κι εκεί που αθλούνται τα παιδιά μας. Για να κινηθεί λίγο το χρήμα και στον αντίστοιχο κλάδο. Λες και το πρόβλημα της άθλησης των παιδιών δεν εμποδίζεται από την έλλειψη ελεύθερων χώρων αλλά από το αν υπάρχουν ή όχι κάμερες στα γηπεδάκια του μπάσκετ και του ποδοσφαίρου. Αλλά είπαμε, τους ελεύθερους χώρους, τους δώρισαν στην εκκλησία ξεχνώντας τις ανάγκες των παιδιών. Υποκρισία στην καλύτερη εκδοχή, το ονομάζουμε εμείς.

Σχόλια...εκτός σχεδίου Νο 25

 

ΚΑΙΝΕ ΚΑΙ ΠΝΙΓΟΥΝ ΤΟΝ ΛΑΟ. Ο ΒΟΥΒΟΣ ΠΟΝΟΣ ΚΑΙ Η ΟΡΓΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ  ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Η πρώτη , κατά τα ημερολόγια , φθινοπωρινή εβδομάδα  έφερε και τις πρώτες εδώ και καιρό βροχές . Στα παλιά τα χρόνια οι πρώτες βροχές του φθινοπώρου , ήταν ένα πολύ αγαπημένο θέμα για μια σχολική έκθεση . Θα θυμούνται οι πιο παλιοί τι συνήθιζαν ως μαθητές να γράφουν τότε. Για το πόσο περίμενε το διψασμένο χώμα τις σταγόνες της βροχής για να ξεδιψάσει από την παρατεταμένη καλοκαιρινή ανομβρία , για το πόσο την λαχταρούσαν οι γεωργοί γιατί πλησίαζε η εποχή του οργώματος αλλά κι όσοι ήταν λίγο καιρό πριν τη συγκομιδή . Η ειδυλλιακή και εξόχως νοσταλγική αυτή εικόνα δεν αποτελεί ούτε καν μια μακρινή ανάμνηση . Είναι πλέον μια εικόνα επιστημονικής φαντασίας όχι του μέλλοντος αλλά του παρελθόντος . Μια αντεστραμμένη εικόνα . Κάτι σαν τα χωριά του Ποτέμκιν .

Το αβίωτο παρόν με τις πλημμυρισμένες εκτάσεις του θεσσαλικού κάμπου είναι ένα σοκ εξ αποστάσεως για όσους δεν το ζουν αλλά για τους ντόπιους είναι η αδιανόητα σκληρή και καταστροφική πραγματικότητα στα όρια του αφανισμού . Τα βουλιαγμένα στη λάσπη χωριά , τα εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα καλλιεργήσιμης γης κάτω από το νερό  , ο άγνωστος ακόμη αριθμός ανθρώπων που είναι τυπικά αγνοούμενοι αλλά στην ουσία νεκροί , είναι εδώ . Ίσως η ιαχή ΄΄πού είναι το κράτος ΄΄ να ηχεί ως μια ανυπόφορη κουραστική φράση . Αλλά το κράτος με τις ιεραρχήσεις του ήταν εκεί . Με το 112 που ήχησε και στάλθηκε σε όλες τις περιοχές στην ώρα του . Τι κι αν δεν μπορούσε να το αξιοποιήσει κάποιος ! Πώς να εκκενωθεί μια περιοχή που κατακλύζεται από ορμητικά νερά ή ακόμη και σε μια πλημμυρισμένη έκταση . Πέρασαν δυο μέρες έως ότου ο στρατός πάρει εντολή να σπεύσει σε βοήθεια . Οι προσπάθειες διάσωσης , όσες έγιναν, έγιναν με καθυστέρηση . Τα περίφημα ελικόπτερα σούπερ πούμα βυθίστηκαν και ακινητοποιήθηκαν , όπως τα δημοσιεύματα έκαναν λόγο από τα 12 που υπήρχαν , μόνο τα 4 μπορούσαν να επιχειρήσουν . Τα άλλα σε αχρηστία και ακινησία . Φαίνεται ότι μόνο για πολεμικές αποστολές , νατοϊκές ασκήσεις ή παρελάσεις είναι χρήσιμα . Η ανθρώπινη ζωή δεν αξίζει άλλωστε αν δεν μπορεί να γράψει σελίδες πολεμικής δόξας .

Αν παρακολουθούσε κανείς τα βλέμματα των ανθρώπων των περιοχών αυτών ή άκουγε τα ψελλίσματα τους , θα πίστευε ότι αυτή είναι η εικόνα των ζωντανών νεκρών . Είναι το πολυδιαφημισμένο κλισέ από τα δημοσιογραφικά γραφεία που παρελαύνει από τις στήλες των εφημερίδων ή μεταδίδεται από τις συχνότητες .

Ένας πολύ γνωστός κι ΄΄έγκριτος΄΄ δημοσιογράφος – τηλεσχολιαστής μιλούσε για ξεχαρβάλωμα στη χώρα όπου τίποτε δεν λειτουργεί . Τόνιζε μάλιστα ότι ο πολίτης εμπιστεύθηκε τον πρωθυπουργό με τόσο μεγάλο ποσοστό – δις- για να του παράσχει λύσεις και ασφάλεια . Τον καλούσε δε μέσες άκρες να δώσει τη δουλειά σε κανέναν άλλον , αν δεν τα καταφέρνει , γιατί φαίνεται πως είναι απασχολημένος με άλλες (;) προτεραιότητες .

Φαίνεται ότι ο πρωθυπουργός  τον έλαβε υπόψη του . Έτσι λοιπόν όταν επισκέφτηκε τις πληγείσες περιοχές ανάμεσα στα άλλα , έκανε λόγο και για την ανάγκη ανασυγκρότησης της περιοχής άμεσα με διεκδίκηση ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων . Με δεδομένο βέβαια ότι κρατικός ή δημόσιος φορέας δεν υπάρχει για να αναλάβει κάτι τέτοιο , μάλλον ήρθε (καλύτερα ξαναήρθε )η ώρα των εθνικών εργολάβων που θα μοιραστούν την πίτα . Ξέχασε βέβαια να μας πει τι έγιναν εκείνο το μισό δις που είχε εγκριθεί για αντιπλημμυρικά έργα μετά τον ΄΄Ιανό΄΄ προ δύο τριών χρόνων . Τσιμουδιά για εκείνα τα πολλά εκατομμύρια .

Πού πήγαν , τι αποτελέσματα έδωσαν και πώς χρησιμοποιήθηκαν   ; Ο πρωθυπουργός στις δηλώσεις του έκανε λόγο για μια αναποδιά που μας βρήκε . Σαν κάτι να στράβωσε ,  να μην πήγε καλά και να μπορεί να διορθωθεί . Άραγε μπορεί να διορθωθούν οι χαμένες ψυχές , τα κατεστραμμένα χωριά ,  η μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα , η γη που δεν θα καλλιεργηθεί για τα επόμενα πολλά χρόνια και οι επιπτώσεις ακόμη και στην διατροφή του πληθυσμού . Το έχουμε ξανατονίσει από αυτή εδώ τη στήλη . Το πολιτικό προσωπικό του αστικού κόσμου έχει από χαμηλή έως μηδενική ενσυναίσθηση όταν πρόκειται για τα λαϊκά συμφέροντα . Έχει όμως τεντωμένες τις κεραίες του όποτε υπάρχουν επενδυτικές ευκαιρίες , δουλειές με φούντες (ανασυγκρότηση τις βαφτίζουν)μετά από δυστυχίες (εγκλήματα ) που το ίδιο διαπράττει .

Κρατήσαμε για το τέλος μια είδηση που πέρασε στα ψιλά .  Αναφερόμαστε στους ξένους εργάτες γης που σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων που είδαν το φως της δημοσιότητας, δούλευαν στα χωράφια του κάμπου μένοντας σε αυτοσχέδιες καλύβες κοντά στους χώρους δουλειάς τους,  ως επί το πλείστον. Κανείς από τα επίσημα χείλη δεν έχει πει κουβέντα όχι για τον πιθανό  χαμό τους αλλά για την ίδια τους την ύπαρξη .

ΥΓ1. Μέσα στο ορυμαγδό αυτό , πήραμε και την πολυπόθητη επενδυτική αναβάθμιση . Το λες και δικαίωση για το κεφάλαιο.

ΥΓ2 . Αν είναι κάτι να κρατήσουμε , είναι η αλληλεγγύη που οι κάτοικοι επέδειξαν . Πολλοί άνθρωποι τα κατάφεραν να ζήσουν από την έγνοια του διπλανού τους.

ΥΓ3. Η φράση της Ρόζας Λούξεμπουργκ για το δίλημμα ΄΄σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα ΄΄ που θα αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα , γίνεται επίκαιρο . Αλλά για να γίνει πραγματικότητα , πρέπει να λογαριαστούμε επιτέλους με τους άρχοντες αυτού του κόσμου . Όχι μετά αλλά τώρα.

Σχόλια… εκτός σχεδίου Νο 24

Δεν φταίνε οι βροχές ούτε τα λιμάνια

Εντάξει, ας δεχτούμε πως τα νερά των πρόσφατων βροχοπτώσεων ήταν πάρα πολλά για το υπάρχον δίκτυο αντιπλημμυρικής θωράκισης και προστασίας.

Όμως…

Ξεκινώντας από την πρόβλεψη.

Οι αρμόδιες υπηρεσίες (πχ ΕΜΥ), είναι επαρκώς εξοπλισμένες με τεχνικό εξοπλισμό και απαραίτητο προσωπικό; Κρίνοντας από τις όχι και λίγες αστοχίες στις προβλέψεις, μάλλον όχι.

Και τι έκανε η σημερινή κυβέρνηση αλλά και οι προηγούμενες στο τομέα αυτό; Βοήθησαν στην αποψίλωση και στην ανυποληψία αυτές τις υπηρεσίες.

Σχόλια… εκτός σχεδίου Νο 23

Περί σωτήρων….

Τέλος καλοκαιριού, ημερολογιακά τουλάχιστον. Οι πιο πολλοί επιστρέφουν στην μετά διακοπών κατάσταση, όχι μετρώντας το μαύρισμα που απέκτησαν (όσοι απέκτησαν) από τις παραλίες και την ηλιοθεραπεία, αλλά το μαύρισμα της ψυχής τους.

 

Οι φωτιές στη Ρόδο, στην Πάρνηθα και στη Δαδιά κυριάρχησαν και κυριαρχούν. Εκατομμύρια στρέμματα κάρβουνο, χιλιάδες ζώα καμμένα, άνθρωποι που χάσαν το βιός τους, μελλοντικοί πρόσφυγες, απόκληροι μέσα στο ίδιο τους το σπίτι.

 

Το θέμα και το θέαμα από όλο αυτό με όρους λογικής θα έπρεπε να απασχολεί όλους κι όλες. Κι όμως οι πιο πολλοί δεν το ακουμπάνε, δεν το κουβεντιάζουν, δεν το ψελλίζουν καν. Θέλουν να το ξεχάσουν, να μην τους σκοτίζει, θέλουν να σκέφτονται "θετικά", όπως προτάσσει η καινούρια τάση;

 

Το θέμα έχει σχεδόν εξαφανιστεί από τη δημόσια συζήτηση. Είναι η τρίτη φορά μέσα στην τρέχουσα χρονιά που συμβαίνει κάτι ανάλογο. Είχε προηγηθεί το έγκλημα στα Τέμπη, ακολούθησε ο πνιγμός των εκατοντάδων μεταναστών στην Πύλο. Και το ένα και το άλλο με συνέργεια κρατικών αλλά και ευρωπαίων αξιωματούχων και πολιτικών υποτίμησης της ζωής στο βωμό του κέρδους των ιδιωτικοποιήσεων το ένα και της ασφάλειας της καθαρότητας του ευρωπαϊκού πολιτισμού το άλλο. Αυτές οι επιλογές δυστυχώς επιβραβεύτηκαν πανηγυρικά και πολλαπλά στο ταμείο της εκλογικής, αστικής, κοινοβουλευτικής ευταξίας.

Σχόλιο... εκτός σχεδίου νο 22

 Καήκαμε. Απ' όλες τις απόψεις…

Πόσες φορές έχουν παιχτεί άραγε στα κανάλια οι διάλογοι, τα ρεπορτάζ και τα «αναπάντητα ερωτήματα» σχετικά με τις πυρκαγιές. Φτωχοί πλην τίμιοι καναλάρχες μην ξοδεύεστε με πολυδάπανες αποστολές στα σημεία των πυρκαγιών. Παίξτε τα περσινά, τα προπέρσινα κτλ πλάνα. Ίδια και και απαράλλακτη η κατάσταση, οι δηλώσεις, οι «προτάσεις» κτλ. Ελάχιστοι θα το καταλάβουν κι αυτούς κάποιος θα βρεθεί για να τους βγάλει τρελούς.

Το μόνο δυστυχώς που αλλάζει είναι οι τραγωδίες και οι ιστορίες των απλών ανθρώπων. Οι κάθε είδους κυβερνητικοί παράγοντες παραμένουν σταθεροί. Απαράλλακτοι σε «ήθος» και επιχειρήματα. Τα θύματα ωστόσο είναι αυτά που σφραγίζουν τα γεγονότα. Οι απλοί άνθρωποι που δεν μπορούν να διανοηθούν ότι η ζωή τους έγινε στάχτη, οι πυροσβέστες που επέμειναν μέχρι τέλους, οι άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους υπερασπιζόμενοι τη ζωή που χτίσανε ή αυτή που θα θέλανε να έχουν… 

Πόσο πιο βρώμικες να γίνουν οι μέρες μας, πέρα από τη στάχτη που πασπαλίζει τις γειτονιές μας και την αποφορά της φωτιάς που αναπνέουμε; Και αναφερόμαστε στη βρωμιά και τον πανικό της ανικανότητας του περίφημου επιτελικού κράτους που βρήκε τον «αποδιοπομπαίο τράγο» της ανικανότητάς του. Οι μετανάστες. Αυτοί βάζουν τις φωτιές τελικά. Καταρχήν στον Έβρο. Βέβαια αναρωτιέται κανείς αν με τον  ίδιο τρόπο μπήκαν οι φωτιές στη Ρόδο, στην Πάρνηθα, στον Ασπρόπυργο, στη Βοιωτία, στην Εύβοια, στη Ροδόπη, στη Μαγνησία, και στα αμέτρητα μέτωπα που ανακοινώνονται καθημερινά.

Σχόλιο... εκτός σχεδίου Νο 21

Άλλο ένα περιστατικό ρατσιστικής βίας αχάραγα και μέσα στο σκοτάδι! 

Βρήκε το θάνατο πηγαίνοντας να εργαστεί σε λαϊκή της γειτονιάς μας . Δεν βρέθηκε στο λάθος σημείο τη λάθος στιγμή, ούτε ήταν η κακιά η ώρα, ούτε βέβαια έπεσε θύμα ληστείας. Εξάλλου δεν κουβαλούσε πάνω του δεσμίδες ή πακέτα με χαρτονομίσματα. Ένας εργαζόμενος σε λαϊκή ασφαλώς και δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ούτε καν ως εύπορος. Ίσως το ότι ήταν Πακιστανός να αποτελούσε για κάποιους ένα κίνητρο δολοφονίας.  

Η ανακοίνωση της αστυνομίας (από βιασύνη, από επιπολαιότητα, δυσκολευόμαστε να το πιστέψουμε) ανακοίνωσε ότι το έγκλημα είχε ως κίνητρο τη ληστεία. Θα ήταν πολύ αστείο αν τα πράγματα δεν ήταν τόσο σοβαρά. Τι κι αν λίγες ώρες αργότερα εντόπισαν τους δράστες. Τέσσερις 18χρονοι και 19χρονοι που μόνο ληστές δεν ήταν. Η απορία είναι πώς τόσο άγουροι άνθρωποι είχαν προλάβει να εμποτιστούν με τόσο μεγάλη δόση ρατσιστικού δηλητηρίου. Λίγες μέρες μετά την επιδρομή των Κροατών ναζιστών που "κανείς δεν είδε και δεν κατάλαβε πώς έφτασαν ως τη Νέα Φιλαδέλφεια", έρχεται άλλο ένα περιστατικό ανάλογο. 

Ρατσιστικό έγκλημα πέρα από κάθε αμφιβολία. 

Σχόλιο... εκτός σχεδίου Νο 20

 Επειδή, εκτός από τις παραλίες υπάρχουν και οι πλατείες που ασφυκτιούν

Το φετινό καλοκαίρι, εκτός των πολλών και δυσάρεστων καταστάσεων και συμβάντων που έλαβαν χώρα, σηματοδοτήθηκε από ένα ελπιδοφόρο κίνημα εργαζομένων και νεολαίας που εμφανίστηκε αρχικά σε ορισμένα νησιά των Κυκλάδων αλλά επεκτάθηκε και σε άλλες περιοχές της χώρας. 

Το κυριότερο όμως στοιχείο είναι ότι το κίνημα αυτό, που χαρακτηρίστηκε απαξιωτικά από τα συστημικά ΜΜΕ ως «κίνημα της πετσέτας», βρήκε μεγάλη απήχηση στον κόσμο διότι εξέφρασε τη λαϊκή αγανάκτηση και το θυμό που όλοι έχουμε νιώσει βλέποντας την εξόφθαλμη καταπάτηση των παραλιών από τους επιχειρηματίες της ομπρέλας και της ξαπλώστρας και έδειξε ότι η λαϊκή κινητοποίηση και η αποφασιστικότητα μπορούν να πετυχαίνουν αποτελέσματα. 

Αν προσθέσουμε και τις συνθήκες δουλειάς των νέων, κυρίως, ανθρώπων που δουλεύουν σε συνθήκες γαλέρας, μπορούμε να ολοκληρώσουμε το παζλ της εικόνας εκμετάλλευσης που ισχύουν πολλές φορές στις επιχειρήσεις αυτές.

Όχι το ίδιο αλλά αντίστοιχο φαινόμενο εμφανίζεται και στην περίπτωση της κατάληψης πεζοδρομίων, πεζοδρόμων και πλατειών από τραπεζοκαθίσματα επιχειρήσεων αναψυχής και εστίασης.

Μια βόλτα στην πόλη μας, τη Νέα Ιωνία, μπορεί να το επιβεβαιώσει.

Τα ερωτήματα που εγείρονται είναι αρκετά και ολοφάνερα, όπως ολοφάνερη είναι και η εθελοτυφλία όλων των άλλων δημοτικών παρατάξεων.

Ας κάνουμε μια προσπάθεια να αναδείξουμε κάποιες πλευρές, έχοντας γνώση ότι τα τελευταία χρόνια μια σειρά από νομοθετικές παρεμβάσεις είτε με επίκληση του «δημόσιου συμφέροντος», είτε ειδικών καταστάσεων (βλ. πανδημία) έχουν δώσει νομική κάλυψη στην επιχειρηματικά επιβουλή του δημόσιου χώρου ενώ ταυτόχρονα επιχειρούν να «απονομιμοποιήσουν» το δικαίωμα των εργαζομένων και της νεολαίας για ελεύθερους δημόσιους χώρους.

Επισημαίνουμε πως τα ερωτήματα που ακολουθούν τίθενται για να αναδείξουν την υποκρισία τους όσον αφορά τη δική τους, αστική νομιμότητα, η οποία βέβαια, όταν είναι εμπόδιο στα συμφέροντά τους, καταπατείται χωρίς πρόβλημα. Ως Εκτός Σχεδίου η θέση μας είναι γνωστή, για τη «νομιμότητα» που επικαλούνται ανά περιόδους ιδιώτες, τοπικοί και κεντρικοί παράγοντες, ακόμα και η ίδια η κυβέρνηση, κόντρα στα συμφέροντα των πολλών προς εξυπηρέτηση επιχειρηματικών συμφερόντων.

Σχόλιο… εκτός Σχεδίου Νο 19

 𝝢𝝰 𝝻𝝶𝝼 𝞂𝞄𝝼𝝶𝝷ί𝞂𝝾𝞄𝝻𝝴 𝞃𝝶𝝼 ό𝞇𝝶 𝞃𝝾𝞄 𝝝𝝰𝝼ά𝞃𝝾𝞄

𝝢𝝰 𝝰𝝼𝞃𝝸𝞂𝞃𝝰𝝷𝝾ύ𝝻𝝴! 𝝚ί𝝼𝝰𝝸 𝝼𝝰𝝵𝝸𝞂𝞃𝝸𝝹ό έ𝝲𝝹𝝺𝝶𝝻𝝰 – 𝝙𝝴𝝼 𝝴ί𝝼𝝰𝝸 𝝾𝝿𝝰𝝳𝝸𝝹ή 𝝱ί𝝰

Μια σπουδαία προσωπικότητα, ο Ουμπέρτο Έκο , συνήθιζε να λέει ότι ο Αύγουστος είναι ο μήνας όπου δεν υπάρχουν ειδήσεις. Το έλεγε μάλλον γιατί δεν ήθελε να ταράξει τις διακοπές και τα μπάνια του λαού. Η πραγματικότητα έχει άλλη γνώμη  σε κάθε περίπτωση.

Τι μπορεί να γυρεύουν όμως 150 τύποι  που διασχίζουν τα μισά Βαλκάνια την παραμονή ενός ποδοσφαιρικού αγώνα; Μια εκδρομή κάνουν για να παρακολουθήσουν τον αγώνα της αγαπημένης τους ομάδας θα έλεγε ο καλοπροαίρετος αναγνώστης που θα διάβαζε την είδηση. 

Ναι, αλλά αν αυτό καταλήξει σε έναν φόνο και σε σοβαρό τραυματισμό πολλών άλλων ανθρώπων από μαχαίρι, τι θα μπορούσε να πει  τότε; Ξύλο για τις ομάδες, οπαδική βία από περιθωριακές ομάδες, θα σου αποκρινόταν.

Κι αν λίγο αργότερα μαθευτεί ότι προκλήθηκε από νεοναζί και νοσταλγούς του τρίτου Ράιχ ακόμη κι αν αυτοί δεν μιλούν γερμανικά αλλά προέρχονται από την Κροατία. Ο αφελής κι ανυποψίαστος θεατής ίσως πάθαινε μια μικρή ταραχή σε αυτό το σημείο.

Ίσως να αναφωνούσε ότι "δεν συμβαίνουν τέτοια πράγματα", ή απλώς και μόνο να αναρωτιόταν πού ήταν η αστυνομία. 

Παντού τριγύρω βρίσκεται και βρισκόταν θα ήταν η απάντηση, στο πάρκο Δρακόπουλου , στην πλατεία Εξαρχείων, στα πανεπιστήμια, παντού. Είναι μηχανισμός οργανωμένος που σε αυτόν βασίζεται ένα συγκροτημένο εκμεταλλευτικό σύστημα. Και δεν είναι ο μοναδικός. 

Όπως έγινε γνωστό αργότερα οι εκδρομείς – επιδρομείς βρίσκονταν υπό την διακριτική παρακολούθηση της αστυνομίας . Χάθηκαν όμως κάπου στην διαδρομή αιφνιδίως. Εξαϋλώθηκαν, διακτινίστηκαν ποιος να γνωρίζει άραγε. Ή μήπως όχι;

Σε περίπτωση απεργιακής κινητοποίησης, πορείας του Πολυτεχνείου θα ακούγαμε για 5-6 χιλιάδες αστυνομικούς που θα εγγυώντο την ασφάλεια στην πόλη. 

Ξεκάθαρα να το λέμε. Στην εξώπορτα της γειτονιάς μας έγινε άλλο ένα φονικό από ναζιστικό μαχαίρι.

Σχόλιο… εκτός σχεδίου Νο 18

 Αύγουστος, ο μήνας των λαγών και του Άδωνι

Μήνας Αύγουστος, μήνας αδειών, για όσους εργάζονται, μήνας διακοπών για όσους έχουν χωριό να πάνε και για τους λίγους εναπομείναντες που με πολλές στερήσεις μπορούν ακόμα να φεύγουν για λίγες μέρες από το κλεινόν άστυ. Κι έρχεται η κυβέρνηση και μοιράζει στους εργαζόμενους ελπίδες, με τα διάφορα «προγράμματα κοινωνικού τουρισμού» που ανακοινώνει, αναγκάζοντάς τους να συμπληρώνουν πλατφόρμες και μετά να περιμένουν τη θεά τύχη να τους βοηθήσει να κληρωθούν.

Μήνας Αύγουστος, και για μία ακόμη φορά, για να αρχίσει να συζητιέται η εφαρμογή των αυτονόητων, χρειάστηκε να κινητοποιηθούν κάτοικοι και επισκέπτες των νησιών. Διότι το κακό με τις ομπρέλες και τις ξαπλώστρες παράγινε, οι υπεύθυνοι το γνώριζαν αλλά δεν έκαναν τίποτα. Ένα πράγμα αντίστοιχο με αυτό που συμβαίνει στην πόλη μας με τα τραπεζοκαθίσματα στις πλατείες, τα πεζοδρόμια και τους πεζόδρομους δηλαδή. Θορυβήθηκαν και ενοχλήθηκαν οι καρεκλοκένταυροι της εξουσίας. Γι’ αυτό και παράγγειλαν στα ταϊσμένα ΜΜΕ να βαφτίζουν το κίνημα διεκδίκησης της ελεύθερης πρόσβασης στις παραλίες, ως «κίνημα της πετσέτας». 

Σχόλιο... εκτός σχεδίου Νο 17

ΜΙΚΡΑ ΚΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ 

Αν ακούγατε ότι οι πυροσβέστες που για δώδεκα μέρες έδιναν μάχη με τις φλόγες στις πυρκαγιές της Ρόδου, αναγκάστηκαν κατά την επιστροφή τους από το νησί, να κοιμηθούν στο πάτωμα του πλοίου ή στα καταστρώματα ή έστω όπου μπόρεσαν , ίσως να λέγατε ότι πρόκειται για ειδησεογραφική  τρολιά. Πιθανά να αναρρωτιόσασταν για το μέγεθος ενός κακόγουστου αστείου σαν αυτά που τα ενημερωτικά δίκτυα συνηθίζουν να μεταδίδουν. Κι όμως είναι αλήθεια. Η επίσημη δικαιολογία είναι ότι στάθηκε αδύνατο να βρεθούν καμπίνες. Η τουριστική περίοδος γαρ. Όμως οι δεκάρικοι για τους "ήρωες που δίνουν άνισες μάχες με τις φλόγες" περίσσευαν. Μόνο στα μπαλκόνια δεν μας κάλεσαν να βγούμε να τους χειροκροτήσουμε.  Αλλά το κόλπο αυτό μάλλον έχει παλιώσει και δεν πουλάει. Κι ό,τι δεν πουλάει αποσύρεται. Με κόλπα , λόγια του αέρα κι επικοινωνιακές κορώνες. Να δούμε ως πότε όμως… Κανείς δεν κοροϊδεύει τους πάντες για πάντα.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

" Είμαστε η παράταξη των μεγάλων έργων".  Εν είδει προλόγου ο κύριος Κανλής μας προϊδέασε για το προγραμματικό σχέδιο της παράταξης του. Αφού μας είπε πόσος χρόνος χάθηκε και πόσα χρήματα από την τωρινή δημοτική αρχή, υπενθύμισε ότι τα μεγάλα έργα δεν έχουν προχωρήσει. Τα μεγάλα έργα ενδείκνυνται και για φαρδιές προγραμματικές διακηρύξεις, ενώ τα μικρά… Επειδή όμως ήρθε η κουβέντα σε μεγάλα έργα  ας μας επιτραπεί και μια άλλη γνώμη: Μια και η Νέα Ιωνία φιλοξενεί τρεις σταθμούς του ΗΣΑΠ(Περισσός, Πευκάκια, Νέα Ιωνία ) χρησιμότερο θα ήταν να αναβαθμιστεί η τοπική συγκοινωνία σε διασύνδεση με την κυκλοφορία των συρμών του ΗΣΑΠ. Επίσης θα αναβάθμιζε την ποιότητα ζωής η διαπλάτυνση των πεζοδρομίων και η σμίκρυνση του χώρου που κυκλοφορούν τα τροχοφόρα . Ακόμη ακόμη και η απελευθέρωση των πεζοδρόμων και των πεζοδρομίων  από τα τραπεζοκαθίσματα. Ιδέες υπάρχουν.  Πάντως αυτό με το γκαράζ του Ο.Τ 150 έχει μεγάλη αξία προεκλογικής χρήσης. Πάλι ήρθε στο προσκήνιο η καθυστέρηση στην κατασκευή του. Πιθανά δεν γίνεται αντιληπτό ότι η πόλη χρειάζεται ελεύθερους χώρους πρασίνου κι όχι άλλους χώρους στάθμευσης. Χώροι στάθμευσης ισούνται με πιο πολλά αυτοκίνητα. Σίγουρα είναι άσχετα  με την ποιότητα  ζωής. Ο πολιτισμός του αυτοκινήτου κάνει τη ζωή μας χειρότερη. Πάρτε το είδηση πια. 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Επί του πιεστηρίου, όπως θα έλεγαν και οι παλιοί εφημεριδάδες. Φρέσκια δήλωση του πρωθυπουργού. Δωρεάν διακοπές μιας εβδομάδας  στη Ρόδο   σε όσους επισκέπτες εγκατέλειψαν το νησί την ερχόμενη άνοιξη ή το φθινόπωρο, υποσχέθηκε σε συνέντευξή του σε βρετανικό τηλεοπτικό δίκτυο. Πληρωμένες από τα δημόσια ταμεία φυσικά. Συμπλήρωσε μάλιστα ότι επιστρέφει η κανονικότητα στη Ρόδο. Διακοπές δωρεάν στα καμένα για να μην χάσουν και οι καημένοι μεγαλοξενοδόχοι τα χρήματα τους. Μετά το "εκκενώστε 112", μας ήρθε στο νου εκείνο το "φορτώστε" του μακαρίτη του Μπονάτσου. 

Σχόλια... εκτός σχεδίου Νο 16

  «Συγχαρητήρια! Εσείς τα καταφέρατε! Εμείς κάναμε ότι μπορούσαμε για να μην συμβεί αυτό!»

Αναρτήθηκαν και οι βάσεις εισαγωγής για τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας. Η τελευταία πράξη του ετήσιου εξεταστικού Γολγοθά, όπως κάθε χρόνο, για όλα τα παιδιά και τους γονείς που βιώνουν  την αγωνία ενός αβέβαιου εργασιακού μέλλοντος, από τη σκοπιά ενός αμείλικτου (μη) εκπαιδευτικού και κυρίως εξεταστικού συστήματος. 

Φυσικά, εν όψει και των δημοτικών εκλογών, κατακλύστηκαν τα τοπικά και όχι μόνο μέσα, από τα συγχαρητήρια των υποψηφίων Δημάρχων και των υφιστάμενων δημοτικών αρχών σε όλα τα παιδιά που πέτυχαν την εισαγωγή τους σε κάποια σχολή. Η Δημοτική Αρχή της Ν. Ιωνίας φυσικά δεν θα μπορούσε να είναι η εξαίρεση. Ωστόσο δεν μπορούμε  να μη σχολιάσουμε την αντίστροφη εκδοχή της προσπάθειας. Και εννοούμε ότι δίνει συγχαρητήρια μια Δημοτική Αρχή η οποία προσφάτως, τελευταία στιγμή και δια περιφοράς πέρασε απόφαση για 44 καθαρίστριες στα σχολεία της Ν. Ιωνίας (άραγε φτάνουν;). 

Θα θυμίσουμε επίσης ότι η Δημοτική Αρχή της Ν. Ιωνίας υποδέχτηκε στα «κλεφτά» στην περιοχή μας, τους Μητσοτάκη και Κεραμέως (πρώην Υπουργό Παιδείας), οι οποίοι είναι οι απολύτως υπεύθυνοι για την ύπαρξη 10.000 κενών θέσεων στις σχολές της χώρας,  λόγω της εφαρμογής της ελάχιστης βάσης εισαγωγής. ‘Εχουμε και πιο «απλά» να θυμίσουμε στη Δημοτική Αρχή, όπως το ταβάνι στο 1ο ΓΕΛ Ν. Ιωνίας το οποίο μπαλώθηκε πρόχειρα, ή τις αίθουσες στο 2ο ΓΕΛ που πλημμυρίζουν στην πρώτη νεροποντή…Αυτά μάλλον θα μπουν στο προεκλογικό πρόγραμμα της Δημάρχου και άλλων επίδοξων Δημάρχων που τώρα «συγχαίρουν» όσους τα κατάφεραν.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Θα παραβιάζαμε ανοιχτές θύρες αν σχολιάζαμε και εμείς από την αρχή το ζεϊμπεκικο Πατούλη…Ο Περιφερειάρχης απλώς μεράκλωσε και ξέχασε το πύρινο κύμα που σαρώνει τη χώρα. Είμαστε σίγουροι βέβαια ότι και διάφοροι άλλοι αρμόδιοι δεν έχουν χάσει και τον ύπνο τους. Τουλάχιστον όταν δεν είναι on camera. Ο Πατούλης ενδεχομένως την πάτησε στην επιλογή του ζεϊμπέκικου. Αν είχε χορέψει το «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου» ενδεχομένως να είχε τύχει καλύτερης αντιμετώπισης από το Μέγαρο Μαξίμου. 

Σχόλια... εκτός σχεδίου Νο 14

ΕΚΛΕΚΤΙΚΕΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΕΣ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΔΗΜΑΡΧΩΝ.

Η προεκλογική εκστρατεία των υποψήφιων δημάρχων συνεχίζεται με υψηλούς ρυθμούς εν μέσω καλοκαιρινού καύσωνα. Έτσι λοιπόν είδαμε συγκεντρώσεις εν μέσω χειροκροτημάτων και ήχους από κόρνες μέχρι και λιγότερες ηχηρές σε κλειστούς χώρους. Ακούσαμε για μεγαλύτερα πεζοδρόμια, δημοτικούς διαδικτυακούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, ανακύκλωση με σχέδιο, τοπικές γιορτές και πανηγύρια κλπ . Πάρκα και πλατείες τσέπης. Έξυπνες λύσεις και ψηφιακά καθρεφτάκια.

Για ελεύθερους χώρους τσιμουδιά. Η ελευθερία είναι μόνο για τους επενδυτές. Εξάλλου οι ελεύθεροι χώροι είναι ευκαιρίες επενδύσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι κανένας από τους επίδοξους διεκδικητές του δημαρχιακού αξιώματος δεν θίγει το θέμα των τραπεζοκαθισμάτων που έχουν κατακλύσει τις λιγοστές πλατείες και πεζόδρομους.

Σχόλια... εκτός σχεδίου Νο 13

 Το γιαπί, το πηλοφόρι το μυστρί…και οι δημοτικές εκλογές

Η προεκλογική περίοδος έχει ξεκινήσει για τα καλά και μαζί της και τα παρατράγουδα. Αφού είδαμε τη Δήμαρχο της Ν. Ιωνίας σε φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν, σε ρόλο… ελαιοχρωματιστή, άλλος υποψήφιος για το δημαρχιακό θώκο, κυκλοφόρησε βίντεο στα social media κραδαίνοντας …το φτυάρι. Ο εν λόγω υποψήφιος αποφάσισε να πάρει την κατάσταση τα χέρια του και να καθαρίσει μόνος του τα μπάζα σε γειτονιά, αφού όπως ισχυρίζεται ο Δήμος αδιαφορεί. Δηλώνει μάλιστα παρών ώστε οι δημότες να απευθύνονται απευθείας στον ίδιο για τυχόν ζητήματά τους.

Πέραν της φαιδρότητας και του φτηνού λαϊκισμού που εκπέμπει η συγκεκριμένη ενέργεια, το πιο ανησυχητικό είναι ότι απευθύνεται σε πολιτικά αντανακλαστικά της εποχής του Μαυρογυαλούρου. Τι άλλο να πει κανείς για την ουσία ενός πολιτικού(;)  μηνύματος που απευθύνεται σε μια αστική περιοχή δεκάδων χιλιάδων κατοίκων, όπου προφανώς τα ζητήματα δεν κρίνονται από το αν ο Δήμαρχος θα πιάσει το φτυάρι, αλλά από τις πολιτικές που έχουν εφαρμοστεί και εφαρμόζονται οδηγώντας τις υπηρεσίες σε ακραία υποστελέχωση, ή στην  προσωρινή στελέχωση με κάθε είδους συμβάσεις και ελαστικές σχέσεις εργασίας και πολιτική ομηρία των εργαζομένων. 

Υποθέτουμε ότι ο συγκεκριμένος υποψήφιος, ξέρει επίσης να οδηγεί απορριμματοφόρο, μηχάνημα έργου, να κλαδεύει,  να διαχειρίζεται περιστατικά στην κοινωνική υπηρεσία κτλ…Σε κάθε περίπτωση θα συμβουλεύαμε όσους επίδοξους διαχειριστές του δημαρχιακού θώκου, σκοπεύουν επίσης να πιάσουν το φτυάρι, να γραφτούν παράλληλα και στο τοπικό παράρτημα του Συνδικάτου Οικοδόμων. Οι εποχές είναι δύσκολες και πρέπει κανείς να είναι και συνδικαλιστικά καλυμμένος.

Σχόλια… εκτός σχεδίου Νο 12

Όταν η υποκρισία γίνεται ο θεμέλιος λίθος...

Ανεβαίνει ο υδράργυρος, τόσο στην ατμόσφαιρα όσο και στο πεδίο των επικείμενων δημοτικών εκλογών.

Σάλος προκλήθηκε με τον αποκλεισμό βρεφών και νηπίων από τους παιδικούς σταθμούς με την αστεία αιτιολόγηση των λαθών και ελλιπών στοιχείων, ένα μήνα μετά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής τους, χωρίς καμία ειδοποίηση.

Θυμηθήκαμε όλοι μας την μετέπειτα Δήμαρχο κυρία Θωμαΐδου, να διαβεβαιώνει σε προεκλογική συγκέντρωση το 2019, στον πρώην πεζόδρομο της Παλαιών Πατρών Γερμανού πώς: «γνωρίζει πολύ καλά τα προβλήματα αλλά γνωρίζει και τις λύσεις τους». Όπως αποδείχτηκε κατά την μετέπειτα θητεία της στο δημαρχιακό θώκο ή δεν γνώριζε τα προβλήματα ή δεν γνώριζε τις λύσεις ή και τα δύο. Εκτός αν ως λύση θεωρούσε το να μένουν δεκάδες παιδιά εκτός παιδικών σταθμών όπως γινόταν κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια της θητείας της.

Δεν ξέρω αν έτυχε σε σας, πάντως εμείς γίναμε αποδέκτες ερωτήσεων τηλεφωνικής έρευνας μέσω μιας εταιρείας δημοσκοπήσεων η οποία δεν αποκάλυψε για λογαριασμό ποιανού διεξήγαγε την έρευνα.

Οι ερωτήσεις ήταν διάφορες αλλά κάποιες προς το τέλος φανέρωναν το ποιος πλήρωσε την εταιρεία.

Όπως:

«Ποια είναι τα μεγαλύτερα προβλήματα της πόλης;»

«Τι ψηφίσατε στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές;»

«Τι ψηφίσατε στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές;»

«Ποιον θεωρείτε καταλληλότερο για Δήμαρχο;»

«Στο πιθανό δίδυμο Μανούρης-Θωμαΐδου στον δεύτερο γύρο, ποιον θα ψηφίζατε;»

Σχόλια... εκτός σχεδίου Νο 11

Τα τελευταία αρκετά χρόνια το αντιρατσιστικό φεστιβάλ γινόταν στις εγκαταστάσεις της Πανεπιστημιούπολης του ΕΚΠΑ και του πάρκου Γουδή. Με εξαίρεση το 2011 ελέω πλατειών και το 2015 λόγω της διενέργειας του δημοψηφίσματος αλλά και τις δύο χρονιές (2020 , 2021 ) όταν ενέσκηψε η πανδημία, γινόταν αδιάλειπτα και δίχως κανένα εμπόδιο. Μιλάμε για μια γιορτή κόντρα στο όλο και εντεινόμενο ρεύμα ξενοφοβίας  και μισανθρωπισμού που καλλιεργούσαν συστηματικά άλλοτε οι πολιτικές δυνάμεις που ορκίζονται στην "υπεράσπιση" της πατρίδας από τους ξένους, πρόσφυγες και μετανάστες (όχι για τους επενδυτές, γιατί για αυτούς κοψομεσιάζονταν να τους προσκυνούν και να τους χιλιοευχαριστούν), κι άλλοτε  τα περίφημα ΜΜΕ, όχημα των αντιλήψεων της οικονομικής ελίτ. 

Φέτος και λίγες μέρες πριν το φεστιβάλ ανοίξει τις πύλες του, η πρυτανεία του ΕΚΠΑ , ανακοίνωσε στους διοργανωτές ότι δεν πρόκειται να παραχωρηθεί ο χώρος. Είχε προηγηθεί κι ο δεύτερος  εκλογικός γύρος με τα γνωστά αποτελέσματα. Οι δικαιολογίες και οι αιτιάσεις των πρυτανικών αρχών  ήταν το λιγότερο αστείες κι ανάξιες λόγου. 

Οι διοργανωτές δεν πτοήθηκαν και σχεδόν αμέσως βρήκαν νέο χώρο διεξαγωγής. Ο χώρος αυτός ήταν το πάρκο Βεϊκου κοντά στην γειτονιά μας, στο Γαλάτσι . Η εμπειρία και η συλλογική κινητοποίηση ήταν το πυρομαχικό που βοήθησε ώστε η γιορτή αυτή να γίνει και να έχει επιτυχία. Οι συζητήσεις και οι μουσικές εκδηλώσεις αποτελούν τον κορμό και προσφέρουν πραγματικά μια βαθιά ανάσα στο σκοτάδι όπως αυτό απλώνεται και δυστυχώς θα συνεχίσει να απλώνεται τους επόμενους μήνες. Είναι ίσως μια πολύ καλή ένεση αισιοδοξίας την ίδια στιγμή που η ρητορική για φράκτες, pushbacks, αγωγής αγνότητας και προστασίας του αγέννητου παιδιού, ακούγεται όλο και πιο δυνατά, με στόμφο  και με το δάχτυλο υψωμένο.

Σχόλια… εκτός σχεδίου Νο 10

 Ν. Ιωνία: 100 χρόνια πριν… 100 χρόνια μετά

100 χρόνια πριν… Στα ερείπια που άφησε πίσω της η Μικρασιατική Εκστρατεία και ο μεγαλοϊδεατισμός της αστικής τάξης εκείνης της εποχής, αυτό που έμεινε ήταν τα καραβάνια των προσφύγων που πέρναγαν από τα παράλια της Μικράς Ασίας, στα νησιά και μετά στην ηπειρωτική Ελλάδα.

100 χρόνια πριν… Η πόλη μας, η Νέα Ιωνία, ήταν ένας από τους καινούριους τόπους που οι άνθρωποι βρέθηκαν για να ξαναρχίσουν τη ζωή τους από την αρχή. Να αναμετρηθούν με τις απώλειές τους, με τις αλήθειες και τις αυταπάτες που καλλιεργούσαν οι ισχυροί της εποχής.

100 χρόνια πριν… Δεν υπήρχε το αφήγημα της ηρωικής προσφυγιάς. Οι νέοι πληθυσμοί αντιμετώπιζαν την εχθρότητα και τον κοινωνικό διαχωρισμό από το γηγενή πληθυσμό. Ήταν «τουρκόσποροι» και «παστρικιές»… Αντιμετώπισαν το τείχος του κοινωνικού ρατσισμού της εποχής, την αμείλικτη διαδικασία απόρριψης του «άλλου», του «ξένου», του «διαφορετικού».

100 χρόνια πριν… Η πόλη μας είναι άλλη μια γωνιά στην οποία φωλιάζει μαζί με την αισιοδοξία για μια άλλη ζωή, και η αισιοδοξία για μια άλλη κοινωνία. Στις δεκαετίες που θα ακολουθήσουν, η Ν. Ιωνία θα δώσει βαρύ φόρο αίματος στην υπόθεση της Αντίστασης αλλά και του εργατικού κινήματος, με εμβληματικό σημείο αναφοράς τη θυσία του Μπλόκου και του αγώνα των ανθρακωρύχων της Καλογρέζας, και όχι μόνο, ενάντια στην επιστράτευση του Γερμανού Κατακτητή.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

100 χρόνια μετά… Τα καραβάνια των κυνηγημένων και των ξεριζωμένων από τους σύγχρονους πολέμους της καπιταλιστικής βαρβαρότητας συνεχίζουν να περνάνε από τα παράλια της Μικράς Ασίας, στα νησιά και στη συνέχεια στην ηπειρωτική χώρα…