Βέβαια, η πολιτική αυτή με το άνοιξε κλείσε, έμοιαζε ως η φυσική κατάληξη, από τη στιγμή που η κυβέρνηση δεν πήρε κανένα ουσιαστικό μέτρο για την αντιμετώπιση της πανδημίας, για την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας, αλλά και για την προστασία του λαού στις βασικές εστίες υπερμετάδοσης, στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, στα εργοστάσια, τις μεγάλες επιχειρήσεις και τις αλυσίδες Σούπερ Μάρκετ, ακόμα και στα δημοτικά σχολεία και νηπιαγωγεία που στοιβάζονται χιλιάδες μαθητές στις αίθουσες.
Έτσι, για μια ακόμη φορά, τις επιπτώσεις της πανδημίας (υγειονομικές και οικονομικές) τις πληρώνουν και πάλι οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι νέοι.

