Τα σχολεία μπορούν να λέγονται και «Κώστας Βάρναλης»… (Με αφορμή την μετονομασία του 3ου Γυμνασίου Ν. Ιωνίας)

 

Κώστας Βάρναλης στην Αργαλαστή, Δημήτρης Γληνός στη Νέα Σμύρνη, Γιάννης Ρίτσος στην Αθήνα, Διδώ Σωτηρίου στη Μενεμένη, Ηρώ Κωνσταντοπούλου στους Αγίους Αναργύρους, Τάκης Σινόπουλος στη Νέα Ιωνία. Δημόσια σχολεία τιμούν ανθρώπους των γραμμάτων, της παιδείας και των κοινωνικών αγώνων. Στη Νέα Ιωνία, η δημοτική αρχή έσπευσε να εγκρίνει την πρόταση του Συλλόγου Διδασκόντων (παρά την αντίθετη γνώμη της  Δ ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής) για την προσωνυμία «Άγιος Γεώργιος Νεαπολίτης» στο 3ο Γυμνάσιο. 

Με κατεπείγουσα συνεδρίαση, για να προλάβει τη μεταφορά του σκηνώματος του Αγίου στο Ιωνικό Κέντρο! Το εκκλησιαστικό πρόγραμμα καθόρισε το επείγον μιας απόφασης για δημόσιο σχολείο. Και η εισήγηση βάφτισε αυτή την επιλογή «διακριτή προοδευτική ταυτότητα». 

Η προσφυγική ταυτότητα της Νέας Ιωνίας, όμως, δεν είναι ιδιοκτησία της Μητρόπολης. Είναι η ιστορία του ξεριζωμού, της εργατιάς, των αγώνων για ψωμί, στέγη, μόρφωση και ελευθερία. Στον χώρο του σχολικού συγκροτήματος στεγάζονταν εργατικές οικογένειες της Βαμβακουργίας. Άνθρωποι που δούλεψαν στα εργοστάσια του Περισσού, μεγάλωσαν παιδιά, οργάνωσαν τη ζωή και τους αγώνες τους. 

Αυτή η μνήμη, προφανώς, δεν έχει θέση στις επιλογές της δημοτικής αρχής. Οι εργάτες και οι εργάτριες που δημιούργησαν τον πλούτο, οι πρόσφυγες που πάλεψαν να σταθούν όρθιοι, οι αγωνιστές της Αντίστασης μένουν στο περιθώριο. Η ιστορία τους, όμως, είναι η ιστορία αυτής της πόλης. Και δικαιούται θέση στα σχολεία της. 

Πού ακούστηκαν οι μαθητές, οι γονείς, οι κάτοικοι; Η απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων δεν υποκαθιστά τη συμμετοχή ολόκληρης της σχολικής κοινότητας. Για συζήτηση δεν υπήρχε χρόνος, αλλά για την εκκλησιαστική τελετή έπρεπε να επισπευσθούν όλα; 

Η δημοτική αρχή Μανούρη βαφτίζει την ιδιωτικοποίηση «υποστήριξη»! Να σταματήσει τώρα η εκχώρηση του Πρασίνου

Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στις 8:00 π.μ., έξω από το Δημαρχείο.

Η δημοτική αρχή Μανούρη προχωρά ένα ακόμη βήμα στην παράδοση των δημοτικών υπηρεσιών σε ιδιώτες. Μετά την καλοκαιρινή απασχόληση, την κατασκήνωση και τις τεχνικές μελέτες, στο στόχαστρο μπαίνει ο μεγαλύτερος όγκος εργασιών της Υπηρεσίας Πρασίνου. Όπως καταγγέλλει ο Σύλλογος Εργαζομένων του Δήμου Νέας Ιωνίας, προωθείται σχετική μελέτη προϋπολογισμού περίπου 300.000 ευρώ, με πρόσχημα την έλλειψη προσωπικού.

Η εξέλιξη αυτή έχει προϊστορία. Είχαν ήδη προηγηθεί διαδικασίες ανάθεσης του κλαδέματος υψηλών δέντρων σε τρίτους, ενώ από τον Ιανουάριο του 2025 ως Εκτός Σχεδίου είχαμε καταγγείλει τον σχεδιασμό εκχώρησης και άλλων εργασιών πρασίνου, με 250.000 ευρώ στον προϋπολογισμό του δήμου για αναθέσεις σε ιδιώτες. Σήμερα η εκχώρηση υπηρεσιών του δήμου διευρύνεται περαιτέρω.

Η δημοτική αρχή Μανούρη επιχειρεί να βαφτίσει το ψάρι κρέας: με μια εκτεταμένη ανακοίνωση, μας εξηγεί (γιατί δεν καταλαβαίνουμε) τι ακριβώς κάνει,  ονομάζοντας  την ιδιωτικοποίηση «συμπληρωματική υποστήριξη»! Όμως, η μεταφορά του αντικειμένου μιας δημόσιας υπηρεσίας σε ιδιωτική επιχείρηση, με χρήματα των δημοτών, αποτελεί ιδιωτικοποίησή του, ακόμη κι αν διατηρείται η ταμπέλα της υπηρεσίας. Οι καθησυχαστικές διατυπώσεις δεν αλλάζουν το περιεχόμενο της επιλογής.

Προκλητική είναι και η προσπάθεια να παρουσιαστεί η εργολαβία ως μέτρο «ανακούφισης» των εργαζομένων (!). Η διοίκηση επικαλείται την ηλικία, τη σωματική καταπόνηση και τις ελλείψεις προσωπικού για να δικαιολογήσει την εκχώρηση της δουλειάς τους. Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, όμως, απαντούν με ομόφωνη απόφαση γενικής συνέλευσης και κινητοποιήσεις ενάντια στην ιδιωτικοποίηση. Διεκδικούν προσλήψεις, μονιμοποίηση των συμβασιούχων και ενίσχυση των υπηρεσιών. Ποιος, λοιπόν, χρησιμοποιεί τους εργαζόμενους ως πρόσχημα; 

Η δημοτική αρχή επικαλείται τις ανάγκες φροντίδας των 22.000 δέντρων και τους περιορισμούς στις προσλήψεις για να εμφανίσει την παράδοση του πρασίνου σε εργολάβους ως αναπόφευκτη λύση. Η υποστελέχωση και η υποχρηματοδότηση, όμως, έχουν συγκεκριμένη πολιτική προέλευση: τη διαχρονική πολιτική ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ που αποδυναμώνει τις δημόσιες υπηρεσίες και διευρύνει το πεδίο της επιχειρηματικής κερδοφορίας. Οι κυβερνητικές αυτές πολιτικές,  χρειάζονται σύγκρουση και συλλογική διεκδίκηση για να ανατραπούν. Όταν γίνονται αποδεκτοί ως δεδομένοι και οι ανάγκες καλύπτονται διαρκώς με εργολαβίες, η υποστελέχωση παγιώνεται και η ιδιωτικοποίηση επεκτείνεται.

Προσλήψεις μόνιμου προσωπικου με βάση τις ανάγκες μας. Για την τροποποίηση των οργανισμών των βρεφονηπιακών σταθμών

Στην 27η Συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, που πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 28/9 με τηλεδιάσκεψη, είχε εισαχθεί ως 4ο θέμα η τροποποίηση του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας (ΟΕΥ) για τη σύσταση θέσεων μόνιμου τακτικού προσωπικού στους Δημοτικούς Βρεφονηπιακούς Σταθμούς, σύμφωνα με τον Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Νόμος 5314/2026, ΦΕΚ Α' 103/29.06.2026). 

Η εισήγηση που κατατέθηκε, ανέφερε τη σύσταση μόλις 63 νέων οργανικών θέσεων, όταν σε δήμους με πολύ μικρότερο πληθυσμό συστήνονται περισσότερες θέσεις. Το θέμα αποσύρθηκε, καθώς η υπηρεσιακή εισήγηση δεν είχε λάβει υπόψη ούτε τα προβλεπόμενα από τη νομοθεσία (!) και ειδικότερα την προσαύξηση κατά 10% της δυναμικότητας των σταθμών…

Αρχικά, θα θέλαμε να αναφέρουμε ότι η τροποποίηση αυτή και η διαφαινόμενη μονιμοποίηση των συμβασιούχων εργαζόμενων στους Δημοτικούς Βρεφονηπιακούς Σταθμούς προέκυψε μετά από τον αγώνα των εργαζομένων στους Δήμους ενάντια στον νόμο Βορίδη,  για μόνιμη και σταθερή δουλειά.

Είναι, όμως, σημαντικό να δούμε και τις πραγματικές ανάγκες που πολλές φορές κρύβονται πίσω από τα νούμερα ενός πίνακα, ώστε να μη μετατραπεί η σημερινή υποστελέχωση σε μόνιμο καθεστώς και να μη σχεδιαστούν οι υπηρεσίες των επόμενων χρόνων με βάση τις σημερινές ελλείψεις. Χρειάζεται να φαίνεται πόσα βρέφη και παιδιά μπορεί να φιλοξενεί κάθε δομή, πόσα τμήματα αναπτύσσονται, πόσοι εργαζόμενοι απαιτούνται ανά ειδικότητα και πώς καλύπτεται κάθε ώρα λειτουργίας. Χρειάζεται πρόβλεψη για τις άδειες, τις ασθένειες, τις απουσίες και τα διοικητικά καθήκοντα που αφαιρούν χρόνο από την άμεση φροντίδα των παιδιών.

Δημοτικά Συμβούλια ανοιχτά στον λαό!

Σε μια περίοδο που οι δήμοι απομακρύνονται ολοένα και περισσότερο από την κάλυψη ακόμη και των στοιχειωδών αναγκών των κατοίκων, με την ανταποδοτικότητα, την ιδιωτικοποίηση και την εμπορευματοποίηση των δημοτικών υπηρεσιών να εντείνονται, την υποστελέχωση και την ανεπαρκή έως ανύπαρκτη κρατική χρηματοδότηση να  διαλύει κάθε έννοια κοινωνικής λειτουργίας του δήμου, η Δημοτική Αρχή επιλέγει να κάνει ένα ακόμη βήμα προς την αντιδημοκρατική λειτουργία των δημοτικών συμβουλίων.

Η επιλογή να διεξάγονται τα Δημοτικά Συμβούλια διαδικτυακά δεν είναι μια «τεχνική λεπτομέρεια». Είναι πολιτική επιλογή.

Αποκαλύπτει την επιδίωξη για Δημοτικά Συμβούλια αποστειρωμένα από την παρουσία και την παρέμβαση του λαού, μακριά από τη ζωντανή δημόσια αντιπαράθεση και από τους εργαζόμενους, τους γονείς, τα σωματεία, τους συλλόγους και τους κατοίκους που διεκδικούν και αγωνίζονται.

Η επιλογή αυτή γίνεται ακόμη πιο προκλητική τη στιγμή που στο Δημοτικό Συμβούλιο συζητείται ο νέος Οργανισμός για τους παιδικούς σταθμούς. Ένα ζήτημα που αφορά άμεσα εργαζόμενους, γονείς και παιδιά.

Ως «Εκτός Σχεδίου» καταγγέλλουμε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την επιλογή της Δημοτικής Αρχής να περιορίσει τη ζωντανή και ανοιχτή συμμετοχή των κατοίκων στη λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου.

Απαιτούμε το Δημοτικό Συμβούλιο να διεξάγεται δια ζώσης, με ανοιχτές διαδικασίες, με δυνατότητα παρακολούθησης και ουσιαστικής παρέμβασης των κατοίκων, των εργαζομένων, των συλλογικοτήτων και των σωματείων της Νέας Ιωνίας.

Τα Δημοτικά Συμβούλια δεν είναι κλειστά γραφεία της εκάστοτε Δημοτικής Αρχής.

Ο λαός της Νέας Ιωνίας έχει δικαίωμα να είναι παρών, να ενημερώνεται, να παρεμβαίνει και να διεκδικεί.

Δημοτικά Συμβούλια ανοιχτά στον λαό — όχι αποστειρωμένες διαδικασίες πίσω από μια οθόνη!

Όλοι/ες στην αντιφασιστική πορεία | Παρασκευή 18/9, 17:30 | Μνημείο Παύλου Φύσσα, Κερατσίνι

 13 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ

ΔΕΝ ΞΕΜΠΕΡΔΕΨΑΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ – ΤΟΝ ΤΣΑΚΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

13 χρόνια συμπληρώνονται από τη δολοφονία του αντιφασίστα μουσικού Παύλου Φύσσα από το τάγμα εφόδου της ναζιστικής Χρυσής Αυγής στο Κερατσίνι.

Η δολοφονία του δεν ήταν ένα «μεμονωμένο περιστατικό». Είχαν προηγηθεί οι δολοφονικές επιθέσεις στους Αιγύπτιους αλιεργάτες και λίγες μόλις ημέρες πριν, στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ στο Πέραμα. Η Χρυσή Αυγή χτυπούσε μετανάστες, εργαζόμενους και αγωνιστές, την ίδια ώρα που υπερασπιζόταν τα συμφέροντα και τα προνόμια του μεγάλου κεφαλαίου. Αυτό ήταν και παραμένει το πραγματικό πρόσωπο της δήθεν «αντισυστημικής» ακροδεξιάς.

Δεκατρία χρόνια μετά, δεν έχουμε ξεμπερδέψει με τον φασισμό. Η στροφή στην «πολεμική οικονομία», η κούρσα των εξοπλισμών και η ένταση των πολεμικών ανταγωνισμών, η Ευρώπη-φρούριο των κλειστών συνόρων και η στοχοποίηση προσφύγων και μεταναστών καλλιεργούν τον εθνικισμό και τον ρατσισμό και στρώνουν το έδαφος στην ακροδεξιά. Το ίδιο και η στήριξη ΗΠΑ, ΕΕ και ΝΑΤΟ στο κράτος του Ισραήλ και στο έγκλημα που συντελείται σε βάρος του παλαιστινιακού λαού.

Από τον Τραμπισμό μέχρι την AfD, η ακροδεξιά δυναμώνει πατώντας πάνω σε πολιτικές που όλο και περισσότερο υιοθετούν οι ίδιες οι κυβερνήσεις: πολεμικοί εξοπλισμοί, εθνικισμός, κλειστά σύνορα, καταστολή, ρατσισμός. 

Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση της ΝΔ, από το έγκλημα της Πύλου μέχρι τον αντιμεταναστευτικό νόμο Πλεύρη, την επίθεση στο άσυλο και τα στρατόπεδα κράτησης, μετατρέπει ξανά τους πρόσφυγες και τους μετανάστες σε «εσωτερικό εχθρό».

Αλλά και στη δική μας γειτονιά δεν ξεχνάμε. Δεν ξεχνάμε τη δολοφονία του Πακιστανού εργάτη Σιράζ Σαφτάρ στον Περισσό. Δεν ξεχνάμε τον Μοχάμεντ Καμράν, κάτοικο Νέας Ιωνίας, που πέθανε μετά την κράτησή του στο Α.Τ. Αγίου Παντελεήμονα. Δεν συνηθίζουμε τον ρατσισμό, την ξενοφοβία, τον εθνικισμό και την κρατική βία.

 Και η αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη, καταδικασμένου για τη διεύθυνση της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, λίγες μέρες πριν την επέτειο της δολοφονίας του Παύλου, είναι προκλητική. Δεν έχουμε αυταπάτες: ο φασισμός δεν τσακίζεται μόνο στις δικαστικές αίθουσες.  Θα τσακιστεί αν λαός και νεολαία δίνουμε τη μάχη καθημερινά, μέσα από τη συλλογική οργάνωση, την αλληλεγγύη και τον ανυποχώρητο αγώνα. Στους δρόμους, στις σχολές, στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές μας.

Ο Παύλος Φύσσας ζει στις φωνές μας, στη μουσική και στους αγώνες μας. Γι' αυτό συνεχίζουμε. Ενώνουμε την αντιφασιστική και αντιρατσιστική πάλη με τους αγώνες για δουλειά, μισθούς και στέγη, με την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη, με την υπεράσπιση των προσφύγων και των μεταναστών. Απέναντι στον φασισμό, τον ρατσισμό και τον κοινωνικό κανιβαλισμό, απαντάμε με συλλογική οργάνωση, αλληλεγγύη και κοινούς αγώνες.

Ο ΠΑΥΛΟΣ ΖΕΙ – ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ!

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18/9 – 17:30

ΜΝΗΜΕΙΟ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ – ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ

Για την απώλεια του Σπύρου Χαλβατζή

 Με θλίψη και συγκίνηση αποχαιρετούμε τον Σπύρο Χαλβατζή, έναν άνθρωπο που αφιέρωσε τη ζωή του στους αγώνες του κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος, ιστορικό στέλεχος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ.

Για εμάς στη Νέα Ιωνία, ο Σπύρος Χαλβατζής δεν ήταν μόνο μια γνώριμη μορφή του κομμουνιστικού κινήματος. Είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε τον ίδιο και την οικογένειά του, να τον συναντάμε στην πόλη και στους αγώνες της, να μιλάμε μαζί του.  Θα θυμόμαστε το χαμόγελο, τη σεμνότητα και την ευγένειά του, το ήθος και τη συνέπειά του, την αφοσίωσή του μέχρι το τέλος στον αγώνα για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.

Γράφτηκαν πολλά και όμορφα λόγια για το πρόσωπο του. Και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Λέει πολλά για το αποτύπωμα που αφήνει ένας άνθρωπος στους συντρόφους, στους συναγωνιστές, αλλά και σε όσους είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν.

Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του,  στους συντρόφους και τις συντρόφισσές του.