Να σταματήσει κάθε διαδικασία έφεσης του δήμου Ν. Ιωνίας απέναντι στους συμβασιούχους

 Με τους εργαζόμενους – Όχι με τη «διάταξη Βορίδη» και τις πολιτικές της ΕΕ

Δελτίο Τύπου για  το Δημοτικό Συμβούλιο της 26ης Μαρτίου, σχετικά με την η άσκηση ή μη ένδικων μέσων ενάντια σε εργαζόμενους συμβασιούχους που δικαιώθηκαν πρωτόδικα

Στο Δημοτικό Συμβούλιο της 16ης Μαρτίου αποκαλύφθηκε με τον πιο καθαρό τρόπο η πραγματική στάση της Δημοτικής Αρχής απέναντι στους εργαζόμενους του Δήμου Νέας Ιωνίας.

Πίσω από τις δηλώσεις «στήριξης», αποκαλύφθηκε  μια πολιτική που στην πράξη αφήνει τους εργαζόμενους εκτεθειμένους, αναπαράγοντας το καθεστώς ομηρίας, ανασφάλειας και αέναων,  χωρίς τέλος δικαστικών διαδικασιών που τις/τους εξουθενώνουν ψυχικά και οικονομικά. Η Δημοτική Αρχή επέλεξε να ευθυγραμμιστεί πλήρως με το αντιδραστικό πλαίσιο του νόμου Βορίδη, αρνούμενη να αξιοποιήσει κάθε δυνατότητα για τη στήριξη των εργαζομένων.

 Οι εργαζόμενοι του Δήμου κρατούν όρθιες τις υπηρεσίες, μέσα σε συνθήκες τραγικής υποστελέχωσης. Εργάζονται  πολλές φορές σε  επικίνδυνες συνθήκες, με ελλιπή μέτρα προστασίας, στηρίζουν υπηρεσίες που λειτουργούν οριακά, λόγω έλλειψης προσωπικού

Παρόλα αυτά, παραμένουν εγκλωβισμένοι σε ελαστικές σχέσεις εργασίας, σε μια διαρκή ανασφάλεια, πηγαίνοντας από δικαστήριο σε δικαστήριο. Ενώ, ακόμη και όταν υπάρχουν θετικές δικαστικές αποφάσεις, η Διοίκηση  επιλέγει να συνεχίσει το κυνηγητό, αντί να δώσει λύση.

Δελτίο τύπου απο τον ιστορικό περίπατο της Εκτός Σχεδίου για το Μπλόκο της Καλογρέζας, Κυριακή 15/3/2026

Με επιτυχία και μαζικότητα  πραγματοποιήθηκε ο ιστορικός περίπατος που διοργάνωσε η Εκτός Σχεδίου την Κυριακή 15/03, τιμώντας τα 82 χρόνια από το Μπλόκο της Καλογρέζας .

Οδηγοί μας σε αυτή τη διαδρομή ήταν δύο άνθρωποι που γνωρίζουν βαθιά αυτή την ιστορία: Ο Κώστας Χαλέμος, δημοσιογράφος και συγγραφέας, και ο Γιώργος Αλεξάτος, ιστορικός-ερευνητής και συγγραφέας.

Περάσαμε από σημεία που μαρτυρούν τη θυσία των 22 κομμουνιστών εργατών, αγωνιστών του ΕΑΜ και της ΕΠΟΝ που μας εμπνέουν και σήμερα για τους αγώνες του παρόντος και του μέλλοντος. Δρόμοι και γωνιές που προσπερνάμε καθημερινά απέκτησαν άλλη διάσταση και είδαμε τη γειτονιά μας με άλλα μάτια.

Συνεχίζουμε να κρατάμε ζωντανή την ιστορική μνήμη και να εμπνεόμαστε από αυτή, αγωνιζόμενοι απέναντι στο σύστημα που γεννά την φτώχεια και τον φασισμό. Γιατί η ιστορία της αντίστασης στις γειτονιές μας δείχνει ότι υπάρχει και άλλος δρόμος, αυτός του αγώνα και της συλλογικής οργάνωσης, που είναι ο μόνος τρόπος για πραγματικές νίκες τόσο στο χθες όσο και το σήμερα.

Η εκτός σχεδίου θα συνεχίσει να δίνει αγώνα για την ανάδειξη της ιστορικής αλήθειας, απέναντι σε κάθε προσπάθεια παραχάραξης και λήθης, συμβάλλοντας ώστε η μνήμη των αγώνων του λαού να γίνεται δύναμη για τους αγώνες του σήμερα και του αύριο.

Σε λίγες μέρες θα αναρτήσουμε και τα βίντεο της περιήγησης

ΥΓ : Στον ιστορικό περίπατο μοιράστηκε ένα μικρό κείμενο με στοιχεία και φωτογραφίες για το Μπλόκο, καθώς και ο χάρτης με τα σημεία της διαδρομής που ακολουθήσαμε.

Να σταματήσουν τώρα οι επιθέσεις στο Ιράν Να κλείσουν οι βάσεις – Καμία εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο

 ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΠΕΜΠΤΗ 12 ΜΑΡΤΙΟΥ 7ΜΜ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

Η νέα πολεμική επίθεση των ΗΠΑ και του κράτους του Ισραήλ εναντίον του Ιράν βάζει για μια ακόμη φορά φωτιά στη Μέση Ανατολή. Οι βομβαρδισμοί σε πόλεις, σχολεία και υποδομές, με εκατοντάδες νεκρούς αμάχους –ανάμεσά τους εκατοντάδες  παιδιά– αποκαλύπτουν την κυνική υποκρισία όσων μιλούν για «δημοκρατία», «ανθρώπινα δικαιώματα» και «προστασία των λαών».

Ο πόλεμος αυτός δεν γίνεται για την «ελευθερία» ή τη «δημοκρατία». Είναι μέρος της σκληρής σύγκρουσης των μεγάλων δυνάμεων για τον έλεγχο των ενεργειακών πόρων, των δρόμων μεταφοράς και των σφαιρών επιρροής. Οι λαοί της περιοχής –στην Παλαιστίνη, τον Λίβανο, τη Συρία, το Ιράν– πληρώνουν ξανά το τίμημα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Η επίθεση στο Ιράν δεν είναι ένα μεμονωμένο επεισόδιο. Εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική επιβολής των ΗΠΑ και των συμμάχων τους σε όλο τον κόσμο. Οι ίδιες δυνάμεις που σήμερα βομβαρδίζουν το Ιράν απειλούν και παρεμβαίνουν στη Βενεζουέλα, την Κούβα, το Μεξικό, ακόμη και στη Γροιλανδία, αντιμετωπίζοντας χώρες και λαούς σαν πιόνια στα γεωπολιτικά τους παιχνίδια.

Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Με το ίδιο πρόσχημα της «απελευθέρωσης» ισοπέδωσαν το Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Λιβύη, τη Συρία. Άφησαν πίσω τους εκατομμύρια νεκρούς, κατεστραμμένες κοινωνίες και καραβάνια προσφύγων. Κανένας λαός δεν σώθηκε ποτέ από τις βόμβες των ισχυρών.

Την ίδια στιγμή η «πολιτισμένη» Ευρωπαϊκή Ένωση ξεπερνά κάθε όριο υποκρισίας. Όχι μόνο αρνείται να καταδικάσει την επίθεση, αλλά συμπαρατάσσεται ουσιαστικά με τους εγκληματίες πολέμου, προχωρώντας σε μια τεράστια πολεμική οικονομία 800 δισ. ευρώ για εξοπλισμούς, ενώ την ίδια ώρα περικόπτει κοινωνικές δαπάνες και δικαιώματα. Ενισχύει παράλληλα τις στρατηγικές της σχέσεις με αντιδραστικά καθεστώτα της περιοχής και με το κράτος του Ισραήλ που συνεχίζει τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού.

Ιστορικός περίπατος στη γειτονιά του Μπλόκου της Καλογρέζας Κυριακή 15 Μαρτίου 11πμ

 Στις 15 Μαρτίου 1944 η εργατογειτονιά της Καλογρέζας γίνεται τόπος ενός από τα πιο βίαια εγκλήματα της Κατοχής στην Αθήνα: το πρώτο μεγάλο μπλόκο. Δυνάμεις της χωροφυλακής και των ταγμάτων ασφαλείας, μαζί με τους ναζί κατακτητές, περικυκλώνουν από τα χαράματα την περιοχή, συλλαμβάνουν εκατοντάδες άνδρες — κυρίως ανθρακωρύχους και εργάτες, αγωνιστές του ΕΑΜ και της ΕΠΟΝ — και εκτελούν επιτόπου 22 από αυτούς. Ήταν όλοι κομμουνιστές και αντιφασίστες, πρωτοπόροι αγωνιστές του εργατικού και εαμικού κινήματος της Νέας Ιωνίας.

Το Μπλόκο ήταν εκδικητική απάντηση στην οργανωμένη δύναμη του κόσμου της δουλειάς: στις απεργίες των ανθρακωρύχων, στις συλλογικές διεκδικήσεις, στην εαμική οργάνωση που είχε ριζώσει βαθιά στη Νέα Ιωνία. Μια εργατούπολη προσφύγων και εργατών, που είχε μετατραπεί σε προπύργιο αντίστασης και ταξικής οργάνωσης, στοχοποιήθηκε από τον κατοχικό μηχανισμό και τους ντόπιους συνεργάτες του ακριβώς γιατί αποτελούσε παράδειγμα συλλογικής πάλης και αξιοπρέπειας.

Σήμερα, ο τόπος έχει αλλάξει, τα ίχνη έχουν σβηστεί, το τοπίο έχει οικοδομηθεί. Όμως η ιστορία δεν ανήκει στο παρελθόν. Η μνήμη του Μπλόκου της Καλογρέζας συγκρούεται με τη λήθη που επιβάλλει η εξουσία, με την προσπάθεια εξίσωσης θύτη και θύματος και με την κανονικοποίηση του φασισμού. Σε μια εποχή πολέμων, φασιστικής απειλής, κοινωνικής βαρβαρότητας, καταστολής και εκμετάλλευσης, η εμπειρία των κομμουνιστών εργατών της Νέας Ιωνίας φωτίζει και τα σημερινά ερωτήματα: ποιοι παράγουν τον πλούτο και ποιοι τον ιδιοποιούνται, ποιοι καταπιέζουν και ποιοι αντιστέκονται, πώς οργανώνεται η συλλογική δύναμη απέναντι στην αδικία.

Για την Εκτός Σχεδίου, η ιστορική μνήμη δεν είναι τελετουργία αλλά εργαλείο αγώνα. Διαβάζουμε την πόλη μέσα από τους αγώνες που τη διαμόρφωσαν και κρατάμε ζωντανό  το νήμα που συνδέει τις αντιστάσεις του τότε με τις ανάγκες και τις μάχες του σήμερα — στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς, στον δημόσιο χώρο.

Σας καλούμε την Κυριακή 15 Μαρτίου, στις 11:00 π.μ., σε ιστορική περιήγηση στα βασικά σημεία του Μπλόκου της Καλογρέζας, με οδηγούς τον Κώστα Χαλέμο, συγγραφέα-δημοσιογράφο, και τον Γιώργο Αλεξάτο, συγγραφέα-ιστορικό.

 Αφετηρία: Μνημείο Εκτελεσθέντων

(Λ. Εθνικής Αντιστάσεως & Ομορφοκκλησιάς)

Αξιολόγηση: Ο μύθος της βελτίωσης και η πραγματικότητα της πειθάρχησης

Πολλά έχουν ειπωθεί και άλλα τόσα έχουν γραφτεί στα τελευταία έξι χρόνια που επιχειρείται από την κυβέρνηση να εφαρμοστεί η περίφημη «αξιολόγηση» τόσο των σχολικών μονάδων όσο και των εκπαιδευτικών. Φυσικά δεν λείπει και η προσπάθεια εφαρμογής της αξιολόγησης και στον υπόλοιπο δημόσιο τομέα ως το φάρμακο «διά πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν».

Πάντα σύμφωνα με τις επιταγές του ΟΟΣΑ, της ΕΕ, της Παγκόσμιας Τράπεζας, του ΣΕΒ και άλλων «ευαγών» οργανισμών.

Η αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας επιχειρείται να εφαρμοστεί κάτω από τη βαριά σκιά που δημιουργεί η χαμηλότερη δαπάνη του κρατικού προϋπολογισμού της χώρας μας σε σχέση με όλες της χώρες του ΟΟΣΑ και η προτελευταία σε σχέση με  όλες της χώρες της ΕΕ.

Έτσι, μέσω της αυτοαξιολόγησης προωθείται η «αυτονομία» της σχολικής μονάδας που σημαίνει: μειώστε το λειτουργικό κόστος και «βγάλτε μόνοι σας το ψωμί σας», ζητώντας οικονομική βοήθεια από δωρητές και χορηγούς που καραδοκούν στη γωνία για να εξασφαλίσουν οι ίδιοι τις αντίστοιχες φοροαπαλλαγές που έτσι κι αλλιώς είναι πολλές για τους ίδιους.

Αλήθεια, πόσο «αυτόνομη» γίνεται έτσι μια σχολική μονάδα;

Η τυπική μαθησιακή και εκπαιδευτική διαδικασία όλο και συρρικνώνεται δίνοντας τη θέση της σε ποικίλες «δράσεις» και «προγράμματα» χωρίς κανένα ουσιαστικό όφελος για τους μαθητές, με τις οποίες γεμίζουν τις σχετικές ηλεκτρονικές πλατφόρμες του Υπουργείου, συνοδευόμενες από πληθώρα φωτογραφικού υλικού που αποδεικνύει την πραγματοποίησή τους.

Εκατομμύρια ξοδεύονται από σχετικά προγράμματα ΕΣΠΑ για επιμορφώσεις και υλοποιήσεις των διαφόρων δράσεων και προγραμμάτων που σκοπό έχουν να βοηθήσουν στο διαχωρισμό καλών και κακών σχολείων.

Σιγά - σιγά, το τελευταίο που θα καλούνται να κάνουν οι εκπαιδευτικοί είναι…μάθημα.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ της Εκτός Σχεδίου για το Δημοτικό Συμβούλιο της 16ης Φεβρουαρίου 2026

 

Στο Δημοτικό Συμβούλιο της 16/2 αναδείχθηκε, με την παρουσία και τις τοποθετήσεις της ΕΛΜΕ, του ΣΕΠΕ «Γ. Σεφέρης», της Ένωσης Γονέων και συλλόγων γονέων, η καθολική αντίθεση της εκπαιδευτικής κοινότητας στη σχεδιαζόμενη μετατροπή του 5ου Γυμνασίου σε Πειραματικό.

Η μετατροπή ενός σχολείου γειτονιάς σε Πειραματικό δεν αποτελεί «αναβάθμιση». Αποτελεί στρατηγική διάσπασης του ενιαίου δημόσιου σχολείου και κατηγοριοποίησης της εκπαίδευσης, που μετατρέπει τη μόρφωση από κοινωνικό δικαίωμα σε πεδίο επιλογής και ανταγωνισμού. 

Η διαφοροποίηση σχολείων σε «αναβαθμισμένα» και «υπόλοιπα» σημαίνει στην πράξη κατηγοριοποίηση μαθητών και οικογενειών.

Σημαίνει ότι το παιδί δεν θα πηγαίνει πια στο σχολείο της γειτονιάς του, αλλά σε όποιο «περισσέψει». Σημαίνει απώλεια του σχολείου της γειτονιάς για εκατοντάδες οικογένειες, μεγαλύτερες μετακινήσεις και αποδιάρθρωση της τοπικής κοινότητας. 

Οι μαθητές που θα εκτοπιστούν από το 5ο Γυμνάσιο θα κατευθυνθούν στα υπόλοιπα σχολεία της Νέας Ιωνίας, δημιουργώντας υπεράριθμα τμήματα και πιέζοντας ακόμη περισσότερο ήδη επιβαρυμένες δομές.

Την ίδια στιγμή, το ίδιο το 5ο Γυμνάσιο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα, με χαρακτηριστικότερο την έλλειψη επαρκούς παράλληλης στήριξης για δεκάδες μαθητές. 

Αντί το κράτος και η δημοτική αρχή να απαιτούν την κάλυψη αυτών των αναγκών και την ουσιαστική ενίσχυση του σχολείου, προωθείται η μετατροπή του — δηλαδή η απομάκρυνσή του από τη γειτονιά και η κατηγοριοποίησή του.

3 χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπτη-Σάββατο 28/2-Κοινή ανακοίνωση-κάλεσμα κινήσεων περιφερειών πόλεων- Συγκέντρωση στην Αθήνα και σε όλες τις πόλεις

Το έγκλημα στα Τέμπη δεν ξεχνιέται – δεν συγκαλύπτεται!  

Οι νεκροί θα δικαιωθούν από τον λαό και τους αγώνες του

Τρία χρόνια συμπληρώνονται από τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου 2023, όταν δύο τρένα κινούνταν για 12 λεπτά στην ίδια γραμμή και συγκρούστηκαν μετωπικά, αφαιρώντας τη ζωή από 57 ανθρώπους. Τρία χρόνια μετά, η οργή παραμένει ζωντανήόπως και  η απαίτηση για δικαιοσύνη.

Τα Τέμπη δεν ήταν «ατύχημα» ούτε «ανθρώπινο λάθος». Ήταν ένα έγκλημα, του κέρδους επάνω στη ζωή ένα έγκλημα  της πολιτικής της κυβέρνησηςτης ΝΔ και των προηγούμενων κυβερνήσεων που υπηρετούν διαχρονικά την  στρατηγική ιδιωτικοποιήσεων, διάλυσης και εμπορευματοποίησης των δημόσιων υποδομών και αγαθώνκαι συνολικά την πολιτική του κεφαλαίου και τις πολιτικές κατευθύνσεις της ΕΕ. Που αντιμετωπίζουντην ασφάλεια ως κόστος και τη ζωή ως μεταβλητή της κερδοφορίας.

Όλες οι κυβερνήσεις –που προώθησαντον κατακερματισμό και την «απελευθέρωση» του σιδηροδρόμου,  την ιδιωτικοποίηση και την πλήρη εγκατάλειψή του – υλοποίησαν πιστά τις πολιτικές της αγοράς. Ο σιδηρόδρομος τεμαχίστηκε, ξεπουλήθηκε και λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, με μοναδικό στόχο το κέρδος. Η HellenicTrain και το σύστημα εργολαβιών λειτουργούν σε ένα πλαίσιο όπου η συντήρηση, τα συστήματα ασφαλείας και το προσωπικό θεωρούνται «βάρος».

Το έγκλημα δεν σταμάτησε στη σύγκρουση. Συνεχίστηκε με τη συγκάλυψη. Με το μπάζωμα του τόπου του εγκλήματος, την εξαφάνιση στοιχείων, τη στοχοποίηση όσων μιλούσαν για παράνομο φορτίο, την προσπάθεια να μετατραπεί η κρατική ευθύνη σε «ανθρώπινο λάθος». Σήμερα είναι σαφές ότι η εμπορική αμαξοστοιχία μετέφερε παράνομα εύφλεκτο υλικό, που προκάλεσε τη φωτιά και τον θάνατο ανθρώπων που είχαν επιζήσει της σύγκρουσης.

Τα ευχαριστώ του κ. Μανούρη προς τον Υπουργό διάλυσης της Δημόσιας Υγείας

Από κοντά στην επίσκεψη του υπουργού διάλυσης της δημόσιας υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, σήμερα στο νοσοκομείο Αγία Όλγα, βρέθηκε ο δήμαρχος Νέας Ιωνίας, ευχαριστώντας τον για το «έργο» του.

Μίλησε για ποιοτικούς και ποσοτικούς δείκτες που δήθεν αποδεικνύουν την πρόοδο στον τομέα της υγείας και διαβεβαίωσε πως ο δήμος βρίσκεται στην πρωτοκαθεδρία των πρωτοβουλιών για τα θέματα υγείας.

Μάλλον τέτοιου είδους «αναβάθμιση» ήταν και το παρ’ ολίγον κλείσιμο του φαρμακείου του ΕΟΠΥΥ, μια απόφαση που πάρθηκε πίσω μόνο μετά την έντονη αντίδραση εργαζομένων και κατοίκων της Νέας Ιωνίας.

ΕΡΙΟΤΕΚ: «Μήνυση» – πυροτέχνημα για να κρυφτεί η παράδοση του δημόσιου χώρου στα συμφέροντα

Την Παρασκευή 16/1 ενημερωθήκαμε ότι ο πρώην Δημοτικός Σύμβουλος της ΕΚΤΟΣ ΣΧΕΔΙΟΥ Π. Κουτσός καλείται να καταθέσει ως μάρτυρας για την Ανακοίνωση Αξιόποινης Πράξης που έχει υποβάλει ο νυν Δήμαρχος Νέας Ιωνίας Π. Μανούρης, ενάντια στην πρώην Δήμαρχο Δ. Θωμαΐδου, για πράξεις και παραλείψεις στην υπόθεση απαλλοτρίωσης της ΕΡΙΟΤΕΚ (ΟΤ425).

Για μας η συγκεκριμένη κίνηση του νυν Δημάρχου δεν είναι μία πράξη «διαφάνειας» όπως θέλει να την παρουσιάσει αλλά ένας συνειδητός πολιτικός αντιπερισπασμός για να βγάλει από πάνω του τις πολιτικές ευθύνες που και ο ίδιος έχει, ως νυν Δήμαρχος της πόλης, για την έκβαση της υπόθεσης. Ο κ. Μανούρης επιχειρεί να μετατρέψει ένα κατεξοχήν πολιτικό ζήτημα, τη διεκδίκηση γης για σχολεία, πράσινο και ελεύθερους χώρους, σε μια προσωπική δικαστική διαμάχη «ικανότητας - ανικανότητας», βγάζοντας από το κάδρο τον πραγματικό ένοχο: την πολιτική που αντιμετωπίζει την πόλη ως εμπόρευμα, μία πολιτική που τόσο αυτός όσο και οι προηγούμενες Δημοτικές Αρχές υπηρέτησαν πιστά.

Μάλιστα, την ίδια ώρα που ο Δήμαρχος παριστάνει τον «τιμητή της νομιμότητας», το υπόλοιπο - «κάτω» τμήμα του οικοπέδου της ΕΡΙΟΤΕΚ (ΚΑΕΚ 051001342002) που δεν περιλαμβάνεται στην μέχρι τώρα απόφαση απαλλοτρίωσης, «ξεχνιέται» τυχαία (…) και κλείνει τα μικρόφωνα όταν στο ΔΣ κάτοικοι της γειτονίας ζητούν την δέσμευση του χώρου και την απαλλοτρίωσή του. Και ο στόχος είναι προφανής. Να αφεθεί άλλος ένας εν δυνάμει χώρος για σχολεία, χώρους άθλησης και αναψυχής βορά στους ιδιώτες, την ίδια στιγμή που οι μαθητές τις περιοχής στοιβάζονται σε κοντέινερ και σε ακατάλληλα - γερασμένα σχολικά κτίρια και που το πράσινο - ελεύθεροι χώροι αντιμετωπίζονται ως «πολυτέλεια».

Γέφυρες που σαπίζουν, ευθύνες που κρύβονται | Όταν τα κέρδη και οι εργολαβίες μπαίνουν πάνω από την ασφάλεια των πολιτών

φωτο: ekfrasi.net

Η αποκόλληση στη γέφυρα της Εθνικής Αντιστάσεως δεν είναι ούτε «ατύχημα» ούτε αστοχία.

 Είναι το αποτέλεσμα της εγκληματικής αδιαφορίας κράτους, Περιφέρειας και Δήμου που παίζουν τη ζωή μας στα ζάρια. Οι Δήμοι δεν είναι «αθώοι διαχειριστές», αλλά τμήμα του μηχανισμού του κεντρικού κράτους που προωθούν την ίδια πολιτική και διαθέτουν πόρους με τις ίδιες προτεραιότητες.  

Είναι επικίνδυνη η γνωστή τακτική του δημάρχου που απο τη μια αναφέρει ότι πρόκειται για ένα παλιό ζήτημα προκειμένου να αποποιηθεί των ευθυνών, απο την άλλη μιλά για την εξαίρετη συνεργασία με την Περιφέρεια,  που είναι καλή μόνο στο να μη χρεώνεται κανείς ευθύνες, όταν πρόκειται για την ασφάλεια και τη ζωή μας. Δεν μας εκπλήσει φυσικά. Αυτή είναι η πραγματική τους γραμμή: Κοινές προτεραιότητες, κοινές πολιτικές, κοινή συγκάλυψη.

Μια τέτοιου μεγέθους αμέλεια έχει πολιτικές ευθύνες και βαραίνουν την τωρινή διοίκηση και τις προηγούμενες που με την συναίνεση τους στην πολιτική της φτώχειας και του πολέμου αποδεικνύουν ότι όπου σταθούμε και όπου βρεθούμε κινδυνεύουμε από τις επιλογές τους.  

Όταν πρόκειται για κέρδη, εργολαβίες, απευθείας αναθέσεις και έργα βιτρίνας (σταθμοί φόρτισης ποδηλάτων), τα λεφτά υπάρχουν και οι αποφάσεις παίρνονται σε χρόνο ρεκόρ.  Όταν πρόκειται για τη συντήρηση υποδομών δίπλα σε νοσοκομεία και δρόμους αιχμής, τότε «δεν υπάρχουν κονδύλια» και φταίει πάντα κάποιος άλλος.