Η εισήγηση που κατατέθηκε, ανέφερε τη σύσταση μόλις 63 νέων οργανικών θέσεων, όταν σε δήμους με πολύ μικρότερο πληθυσμό συστήνονται περισσότερες θέσεις. Το θέμα αποσύρθηκε, καθώς η υπηρεσιακή εισήγηση δεν είχε λάβει υπόψη ούτε τα προβλεπόμενα από τη νομοθεσία (!) και ειδικότερα την προσαύξηση κατά 10% της δυναμικότητας των σταθμών…
Αρχικά, θα θέλαμε να αναφέρουμε ότι η τροποποίηση αυτή και η διαφαινόμενη μονιμοποίηση των συμβασιούχων εργαζόμενων στους Δημοτικούς Βρεφονηπιακούς Σταθμούς προέκυψε μετά από τον αγώνα των εργαζομένων στους Δήμους ενάντια στον νόμο Βορίδη, για μόνιμη και σταθερή δουλειά.
Είναι, όμως, σημαντικό να δούμε και τις πραγματικές ανάγκες που πολλές φορές κρύβονται πίσω από τα νούμερα ενός πίνακα, ώστε να μη μετατραπεί η σημερινή υποστελέχωση σε μόνιμο καθεστώς και να μη σχεδιαστούν οι υπηρεσίες των επόμενων χρόνων με βάση τις σημερινές ελλείψεις. Χρειάζεται να φαίνεται πόσα βρέφη και παιδιά μπορεί να φιλοξενεί κάθε δομή, πόσα τμήματα αναπτύσσονται, πόσοι εργαζόμενοι απαιτούνται ανά ειδικότητα και πώς καλύπτεται κάθε ώρα λειτουργίας. Χρειάζεται πρόβλεψη για τις άδειες, τις ασθένειες, τις απουσίες και τα διοικητικά καθήκοντα που αφαιρούν χρόνο από την άμεση φροντίδα των παιδιών.
Μια κενή οργανική θέση δεν φροντίζει παιδιά. Ένας εργαζόμενος δεν μπορεί να βρίσκεται ταυτόχρονα σε δύο τμήματα. Και το γεγονός ότι ένας σταθμός καταφέρνει σήμερα να λειτουργεί δεν αποδεικνύει ότι διαθέτει το προσωπικό που χρειάζεται. Γι’ αυτό από την πλευρά μας, έχουμε συγκεκριμένα κριτήρια:
• την δυναμικότητα κάθε Δημοτικού Βρεφονηπιακού Σταθμού, υπολογισμένη με την προβλεπόμενη προσαύξηση, ώστε να σταματήσουμε να έχουμε κάθε χρόνο δεκάδες παιδιά και οικογένειες εκτός αυτών,
• την πλήρη και ασφαλή λειτουργία των δομών, με σύγχρονες και ασφαλείς εγκαταστάσεις,
• το σύνολο του απαιτούμενου παιδαγωγικού, βοηθητικού, επιστημονικού, διοικητικού και λοιπού προσωπικού (παιδίατροι, νοσηλευτές, ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, διατροφολόγοι), που αναλογεί ώστε να καλύπτεται το σύνολο των παιδιών που επιθυμούν να πάνε στους Δημοτικούς Βρεφονηπιακούς Σταθμούς,
• τη γεωγραφική κατανομή των σταθμών σε όλες τις γειτονιές της Ν. Ιωνίας, ώστε να μην υπάρχουν ολόκληρες περιοχές (Καλογρέζα, Αλσούπολη) χωρίς Σταθμό,
Οι θέσεις πρέπει να υπολογίζονται με βάση τις πραγματικές ανάγκες κάθε δομής, τη δυναμικότητα, τα τμήματα και την πλήρη κάλυψη της λειτουργίας τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι στον 3ο Βρεφονηπιακό Σταθμό, ακόμη και με τις νέες θέσεις που προτείνονται, υπάρχουν ελλείψεις στο παιδαγωγικό και βοηθητικό προσωπικό. Αντίστοιχες ελλείψεις προκύπτουν και σε άλλους σταθμούς, γεγονός που δείχνει ότι η πρόταση δεν εξασφαλίζει την πλήρη στελέχωσή τους.
Η πρόταση που κατατέθηκε από τη δημοτική αρχή και αποσύρθηκε αποτυπώνει στην ουσία της την κυβερνητική πολιτική, που υποτιμά τις ανάγκες των κατοίκων στο πλαίσιο του τι είναι «δημοσιονομικά ανεκτό», που αντιμετωπίζει τις κοινωνικές υπηρεσίες ως κόστος, κρατά την εργασία σε καθεστώς προσωρινότητας και μεταφέρει ολοένα μεγαλύτερο βάρος στις οικογένειες. Δεν καλύπτει το σύνολο του προσωπικού που απαιτείται για να λειτουργούν οι δομές επαρκώς και με ασφάλεια. Δεν διασφαλίζει την απαραίτητη φροντίδα των παιδιών και τον δημόσιο – κοινωνικό χαρακτήρα των υπηρεσιών. Δεν ενισχύει τη πρόβλεψη ειδικής αγωγής, τη στήριξη παιδιών με αναπτυξιακές δυσκολίες-αναπόσπαστο μέρος της δημόσιας προσχολικής φροντίδας. Και, επιπλέον, δεν προβλέπει τίποτα για την απαραίτητη δημόσια χρηματοδότηση λειτουργίας των δομών, κάτι που θα οδηγήσει στην επαναφορά της ανταποδοτικής λειτουργία τους (επαναφορά τροφείων).
Για αυτό και ως ΕΚΤΟΣ ΣΧΕΔΙΟΥ διεκδικούμε:
• Πλήρη κάλυψη των πραγματικών αναγκών των κατοίκων, με πλήρη στελέχωση των ήδη υφιστάμενων Δημοτικών Βρεφονηπιακών Σταθμών και δημιουργία νέων, ειδικά στις περιοχές Καλογρέζας και Αλσούπολης.
• Μονιμοποίηση τώρα και χωρίς κριτήρια όλων των εργαζομένων των σταθμών που καλύπτουν εδώ και χρόνια τις πάγιες και διαρκείς ανάγκες αυτών.
• Πλήρη και μόνιμη δημόσια χρηματοδότηση για τη στελέχωση και λειτουργία των δομών και για όλες τις αναγκαίες οργανικές θέσεις.Κατάργηση της εξάρτησης της λειτουργίας των κοινωνικών δομών και των θέσεων εργασίας από προσωρινά συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα και voucher.
• Κατάργηση της διάταξης Βορίδη και κάθε άλλου θεσμικού εμποδίου στη μετατροπή τωνδιαδοχικών συμβάσεων εργαζομένων που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες σε σχέσεις αορίστου χρόνου. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων στους δήμους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
Η νέα πρόταση για τον ΟΕΥ δεν μπορεί να είναι μια διορθωμένη εκδοχή του ίδιου ανεπαρκούς σχεδιασμού. Πρέπει να ξεκινά από τις ανάγκες των παιδιών, των οικογενειών και των εργαζομένων και να συνοδεύεται από διεκδίκηση της αναγκαίας δημόσιας χρηματοδότησης.
