Κάλεσμα 3ης συνάντησης σχημάτων αντικαπιταλιστικής αναφοράς

Η συνάντηση των σχημάτων αντικαπιταλιστικής αναφοράς της Αθήνας, που διοργάνωσε η Αριστερή Παρέμβαση στη Ν.Σμύρνη στις 16/12/2007, ανέδειξε την ανάγκη και την διάθεση των σχημάτων να προχωρήσουν σε μια κατεύθυνση συντονισμού των δράσεων τους και την αναζήτηση μιας αντικαπιταλιστικής απάντησης στις αναδιαρθρώσεις στο χώρο που εφαρμόζονται σαν απόρροια του καπιταλιστικού μοντέλου που έχει επιλεγεί.

Στη συζήτηση πήραν μέρος 18 Σχήματα από διαφορετικές περιοχές της πόλης κάποια από τα οποία ήρθαν έχοντας συνεδριάσει με βάση το κάλεσμα και έχοντας αποφάσεις, ενώ υπήρχαν και σχήματα που πήραν μέρος ως παρατηρητές. Όλες οι τοποθετήσεις μετέφεραν τον προβληματισμό για τις προωθούμενες αλλαγές στα διάφορα σημεία και την εμπειρία από τους αγώνες που η κάθε συλλογικότητα έχει αναπτύξει ή συμμετάσχει τα τελευταία χρόνια. Διαπιστώθηκε ότι υπάρχουν μεγάλες δυνατότητες στην ανάπτυξη αντιστάσεων και αγώνων απέναντι στις πολιτικές και την λογική που το κράτος και το κεφάλαιο προωθούν.

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΑΝΤΙ-ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ (κατά τους κυρίαρχους, βλέπε Κυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΕΕ, ΣΕΒ και λοιπά ευαγή ιδρύματα) 

Το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας καταρρέει! Δεν υπάρχουν λεφτά για τις συντάξεις, αφού η αναλογία εργαζόμενου συνταξιούχου έχει φτάσει στο 2: 1 και οι τελευταίοι επιμένουν να ζουν, έστω για λίγα χρόνια, αφού συνταξιοδοτηθούν δημιουργώντας με αυτή την εγωιστική τους συμπεριφορά, τεράστιο πρόβλημα στα αποθεματικά των ταμείων.

… Η ΣΩΣΤΗ ΛΥΣΗ (επίσης κατά τους ανωτέρω) 

 Αφού δεν μπορεί να κατέβει ο μέσος όρος ζωής και να ταυτιστεί η ηλικία συνταξιοδότησης με την ηλικία αποχώρησης από τον μάταιο τούτο κόσμο, (Τι είναι άλλωστε ο άνθρωπος χωρίς εργασία; Ένα παράσιτο ), λύση που ασφαλώς θα έσωζε τα ταμεία, μια σειρά από μέτρα είναι απαραίτητο να παρθούν. 

Σεμνά και ταπεινά πάντα έτσι ώστε αυτά να σωθούν. (Επίσης από τους ανωτέρω αλλά αυτό δεν μας απασχολεί αυτή τη στιγμή).

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΑΛΣΟΥΣ ΒΕΪΚΟΥ

3,5 ολόκληρα χρόνια μετά τους ολυμπιακούς αγώνες και η ζωή στην Αθήνα γίνεται όλο και πιο ανυπόφορη. Καθημερινά, βιώνουμε μια συντονισμένη επίθεση ακόμη και στα πιο αυτονόητα δικαιώματά μας μέσα και έξω από τη δουλειά, στα πανεπιστήμια, τα σχολεία, τις γειτονιές. Βλέπουμε να εμπορευματοποιείται το περιβάλλον, να τσιμεντοποιείται η ίδια η πόλη μας, οι ελεύθεροι χώροι να λιγοστεύουν, ο πολιτισμός να εκμηδενίζεται.

Ειδικά το ζήτημα της πόλης και του περιβάλλοντος επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο, με την επιχειρούμενη Αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος, τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), το νέο Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, τις μεταολυμπιακές χρήσεις εκτάσεων και εγκαταστάσεων και τα υπόλοιπα «μεγάλα έργα». Το «όραμα» κράτους και κεφαλαίου για τη μετατροπή της Αθήνας σε μητρόπολη διεθνούς εμβέλειας δυστυχώς για εμάς, παραμένει, και ότι δεν πρόλαβαν να κάνουν με την Ολυμπιάδα θέλουν να το κάνουν τώρα.

ΓΙΑ ΤΗΝ ...ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ

Mε βάση την προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για την υπογραφή σύμβασης με την Ελληνική Εταιρία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης θα θέλαμε να θέσουμε ορισμένα ζητήματα:

Το ζήτημα της διαχείρισης των απορριμάτων και πιο συγκεκριμένα αυτό του περιορισμού των περιβαλλοντικών επιπτώσεων μέσω της διαδικασίας ανακύκλωσης αποτελεί εξαιρετικά σημαντικό ζήτημα για την ενημέρωση των πολιτών και την ανάληψη πρωτοβουλιών.

Η κινητοποίηση παρολα αυτά, και ο σχεδιασμός ενός συνεκτικού και λειτουργικού συστήματος ανακύκλωσης, από την πολιτεία , κάθε άλλο παρα πειστικός είναι σχετικά με τη σοβαρότητα του συγκεκριμένου ζητήματος.

Ο αγώνας των μαθητών είναι αγώνας όλων μας

Άλλη μια σχολική και ακαδημαϊκή χρονιά ξεκίνησε, άλλη μια σκληρή μάχη βρίσκεται μπροστά μας στο χώρο της παιδείας συνολικά. Πέρσι οι δάσκαλοι ήταν αυτοί που άνοιξαν το χορό των κινητοποιήσεων, φέτος οι μαθητές, με τις καταλήψεις να έχουν εμφανιστεί και στην περιοχή μας στη Ν. Ιωνία.

Πόσα δεν έχουν γραφτεί και ειπωθεί ήδη για το μαθητικό κίνημα, από όψιμους «αναλυτές» του τοπικού τύπου, φροντιστηριάδες επί της ουσίας που θησαυρίζουν από τα προβλήματα του εκπαιδευτικού μας συστήματος, ως τη γνωστή συμμορία των καναλιών που για άλλη μια φορά έθεσαν σε κίνηση την λασπολογία του «χαβαλέ», των καταστροφών και των «υποκινητών» στα σχολεία.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΚΑΙΕΙ ΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ!

Καίγεται η Ελλάδα, καίγεται η ανάσα και η ζωή μας…Μάθαμε τη γεωγραφία του αφανισμού:

Χθες ήτανε η Πάρνηθα, η Πεντέλη, ο Γράμμος, η Πίνδος και το Πήλιο. Σήμερα ολόκληρη σχεδόν η Πελοπόννησος, ο Ταΰγετος και ο Πάρνωνας, η Εύβοια, η Ήπειρος. Και ο Υμηττός για δεύτερη φορά σε ένα καλοκαίρι.200 Πυρκαγιές, πάνω από 60 νεκροί, αμέτρητα χωριά, ζώα και καλλιέργειες, εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δάσους χάθηκαν στις φλόγες.