Η επιλογή της δημοτικής αρχής Μανούρη να επιβάλει νέο τοπικό τέλος για απαλλοτριώσεις – και μάλιστα μέσω λογαριασμών ΔΕΗ – δεν είναι λάθος χειρισμός ή ατόπημα. Είναι βαθιά ταξική και πολιτική επιλογή, που μεταφέρει ξανά το βάρος στους πολλούς για να μην ενοχληθούν οι λίγοι. Μάλιστα, επιχείρησε να το περάσει δια περιφοράς, με διαδικασία τηλεδιάσκεψης, χωρίς καμία συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Τι είναι το “ειδικό τέλος απαλλοτρίωσης”
Ένα νέο χαράτσι που θα πληρώνουν για 6 χρόνια οι κάτοικοι της πόλης, με βάση τα τετραγωνικά του σπιτιού τους. Ακόμα κι αν υπήρχε συγκεκριμένο σχέδιο για το ποιες απαλλοτριώσεις πρόκειται να γίνουν και πως θα αξιοποιηθούν, το οποίο φυσικά δεν υπάρχει, και πάλι, πρόκειται για ένα νέο χαράτσι.
Και βέβαια, δεν υπήρξε ποτέ καμία ουσιαστική ενημέρωση ή δημόσιος διάλογος με τους κατοίκους. Καμία συμμετοχική διαδικασία, καμία διαφάνεια.
Πώς θα μπορούσε άλλωστε, όταν γνωρίζουμε καλά πως η πραγματικότητα της πόλης – οι επιλογές που έχουν γίνει και οι ανάγκες που έχουν μείνει πίσω – τους διαψεύδει καθημερινά; Οι εμπειρίες που έχουμε στη Νέα Ιωνία δεν είναι πολλές, ζωντανές, και αποκαλυπτικές:
• ΕΡΙΟΤΕΚ (Περισσός): Ένας από τους τελευταίους διαθέσιμους ελεύθερους χώρους της πόλης, με δυνατότητες κοινωνικής αξιοποίησης. Παρά τις αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου, καμία δημοτική αρχή δεν προχώρησε την απαλλοτρίωση – και σήμερα ο ιδιοκτήτης τον διεκδικεί πίσω, με κίνδυνο να χαθεί οριστικά.
• Πρώην Altec (Αλσούπολη): Μια μεγάλη εγκαταλελειμμένη βιομηχανική έκταση, που θα μπορούσε να στεγάσει πάρκο, σχολείο, πολιτιστικό χώρο. Παραμένει ερωτηματικό το μέλλον της
• Ο.Τ. 445 (Περισσός): Έκταση που είχε δεσμευτεί για πολιτιστικές και αθλητικές χρήσεις. Όμως, το 2017 και 2018, με αποφάσεις που στήριξαν οι παρατάξεις Μανούρη, Γκότση και Θωμαΐδου, άρθηκε η δέσμευση για να παραχωρηθεί στη Μητρόπολη Ν. Ιωνίας, με σκοπό την κατασκευή του «Ιωνικού Κέντρου». Εκατομμύρια ευρώ δημόσιων και ευρωπαϊκών πόρων διοχετεύτηκαν στην Εκκλησία, την ώρα που βασικές κοινωνικές ανάγκες της πόλης μένουν ακάλυπτες.







