
Γιατί
είμαι ΓΟΝΙΟΣ. Είμαι άνεργος, δουλεύω με μισθό 400€, μου
χρωστάνε 3 μισθούς, είμαι ένας από το 1εκατ.εργαζόμενων που δεν πήραν το επίδομα αδείας φέτος, Πληρώνω
ήδη πάρα πολλά σε φόρους και χαράτσια αλλά πρέπει να πληρώσω περισσότερα. Και
πρέπει να πληρώνω και άλλο για κάθε ένα από τα στοιχειώδη δημόσια αγαθά που
δικαιούμαι και που έχω φορολογηθεί για αυτά, για την υγεία, το ρεύμα, το νερό. Και
τώρα πρέπει να σκεφτώ πως θα μπορέσω να βοηθήσω το παιδί μου να μη σταματήσει
το λύκειο. Δεν θέλω το παιδί μου να γίνει μια «μηχανή αποστήθισης» στείρων
πληροφοριών. Δεν θέλω να δω το όνομα του κάτω από το δικό μου στον κατάλογο των
ανέργων. Θέλω να μπορώ να το κοιτάζω στα μάτια και να του λέω ότι δεν
αποδέχομαι μοιρολατρικά αυτή την κατάσταση, ότι μπορεί η ζωή μας και ο κόσμος
να πάνε αλλιώς.
Γιατί
είμαι ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ. Ονειρεύομαι ένα σχολείο για όλα τα παιδιά και
όλους τους εκπαιδευτικούς. Θέλω να δημιουργήσω σκεπτόμενους μαθητές και όχι
φθηνό εργατικό δυναμικό. Δεν αντέχω άλλο να βλέπω τους μαθητές μου και τους
γονείς τους να εξαθλιώνονται καθημερινά.
Δεν μπορώ να μεταδώσω γνώση, να επικοινωνήσω με τους μαθητές μου, να
αφουγκράζομαι, τη χαρά τους και τις αγωνίες τους όταν αναγκάζομαι να δουλέψω σε τάξεις των 30 μαθητών, να τρέχω σε
2 και 3 σχολεία για να συμπληρώσω τις απαιτούμενες ώρες. 2500 συνάδελφοί μου
βγήκαν σε μια νύχτα σε διαθεσιμότητα και όταν η κυβέρνηση λέει ότι άλλοι 15000
πρέπει να βγουν τα επόμενα δύο χρόνια ξέρω ότι μπορεί να αύριο να είναι η σειρά
μου. Γιατί θέλω να μπορώ να μιλάω στους μαθητές μου για κοινωνική δικαιοσύνη
και αξιοπρέπεια και να μην ντρέπομαι.
Κυβέρνηση,
ΜΜΕ, τρόικα μας λένε ότι αν αγωνιστούμε κινδυνεύουμε. Δεν θα πάρουμε τη δόση,
θα μας διώξουν από το Ευρώ, θα θυμώσει η Μέρκελ
και η ΕΕ, θα πέσει η κυβέρνηση.
Τους λέμε
δεν μας νοιάζει. Εμείς απαιτούμε αυτά που δικαιούμαστε. Με συλλογικό οργανωμένο
αγώνα. Με ένα κίνημα καθηγητών, μαθητών, γονιών αλλά και όλων των εργαζομένων
σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς, μπορούμε να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας
και να την ορίσουμε εμείς.
Η απεργία
των καθηγητών με την πρωτοφανή συμμετοχή, οι αγώνες που ξεκινούν οι μαθητές και
οι φοιτητές, είναι βήματα ενός κινήματος που μπορεί να γίνει λαϊκό ποτάμι
ανατροπής.
Για να χτυπήσει αυτό το κίνημα τώρα που αναπτύσσεται το
σύστημα επιστρατεύει και τη φασιστική Χρυσή Αυγή, με το πραγματικό, άθλιο,
πρόσωπό της. Δολοφονώντας το γελαστό παιδί, τον αγωνιστή Παύλο Φύσσα.
Δεν
ξεχνάμε ότι το εκπαιδευτικό κίνημα σε κορυφαίες στιγμές του, γνώρισε το
δολοφονικό χέρι του φασισμού το 1990 με το θάνατο του καθηγητή Ν. Τεμπονέρα και
το 1998 με τη δολοφονική επίθεση της Χρυσής Αυγής στον αγωνιστή φοιτητή Δ. Κουσουρή.
Ο αγώνας
για την παιδεία και την ελευθερία είναι αγώνας ενάντια στο φασισμό, είναι
αγώνας για να μπορούν να συλλογιούνται λεύτερα και να αποφασίσουν λεύτερα για
τη ζωή τους τα παιδιά μας.
Μας φαίνονται
μεγάλοι γιατί είμαστε σκυφτοί, αν σηκώσουμε το
κεφάλι θα σκύψουνε αυτοί
Συμμετέχουμε
όλοι στη συγκέντρωση που καλεί η ΕΛΜΕ, συλλογικότητες και φορείς
της Νέας Ιωνίας,
την Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου στις 6.30μμ στην
Πλατεία Σημηριώτη
Εκτός Σχεδίου – Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση
στη Νέα Ιωνία