Πέμπτη, 1 Μαΐου 2014

Διακήρυξη της Εκτός Σχεδίου για τις δημοτικές εκλογές του Μάη 2014



Με τον καιρό να ’ναι κόντρα…
Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από την στιγμή που έννοιες όπως κρίση, δημοσιονομικό έλλειμμα, χρέος, spreads, ομόλογα, πτώχευση κλπ. μπήκαν βίαια στην ζωή μας. Το ίδιο βίαια βλέπουμε να σαρώνονται κατακτήσεις του εργατικού κινήματος του τελευταίου αιώνα και να αλλάζει καθημερινά η ζωή μας προς το χειρότερο (ανεργία, απολύσεις, μειώσεις μισθών, αύξηση των ορίων ηλικίας, μείωση των συντάξεων, δυσβάσταχτοι φόροι και νέα χαράτσια). Οι δημόσιες κοινωνικές παροχές εξαφανίζονται. Ζούμε την εποχή των σχολείων χωρίς βιβλία και καθηγητές, της κατάργησης ειδικοτήτων από τα ΕΠΑΛ που εγκαινιάζονται την επόμενη από ιδιωτικά ΙΕΚ, των νοσοκομείων που κλείνουν και του εισιτηρίου στην περίθαλψη ακόμα και σε αυτούς που βρίσκονται στα όρια της εξαθλίωσης και της φτώχειας.
Σε αυτήν την κατάσταση οι θύτες έρχονται ως «σωτήρες» για να μας σώσουν. Οι «πάνω» χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τα μέτρα που «αναγκάστηκαν» να πάρουν, οι «κάτω» κλαίνε πραγματικά, από οργή και αγανάκτηση για την κοροϊδία, την απάτη και τον λογαριασμό που καλούνται να πληρώσουν.
Ο στόχος ξεκάθαρος: την καπιταλιστική κρίση του συστήματος πρέπει να την πληρώσει ο λαός.
Οι ένοχοι είναι γνωστοί, το ΔΝΤ, η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), η Τρόικα, η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ μαζί με τα εκάστοτε δεκανίκια της. Από κοντά και οι φασίστες της Χρυσής Αυγής στο ρόλο μαντρόσκυλου του συστήματος, άξιοι υπηρέτες εφοπλιστών, τραπεζιτών και καναλαρχών.
Ο δήμος στην εποχή του Καλλικράτη
Ο «Καλλικράτης» αποτελεί το μέσο εφαρμογής των μνημονίων στους δήμους και προώθησης των πολιτικών της ΕΕ.
Με τον Καλλικράτη μεταφέρθηκε μεγάλος αριθμός αρμοδιοτήτων από το κεντρικό κράτος στους δήμους και τις περιφέρειες , όμως η κρατική χρηματοδότηση μειώθηκε εντυπωσιακά.
Ταυτόχρονα, η απαίτηση προς τους δήμους για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και η επιβολή του Οικονομικού Παρατηρητήριου που ελέγχει τους προϋπολογισμούς τους, έχει σαν αποτέλεσμα:
α. Πάρα πολλές κρίσιμες κοινωνικές υπηρεσίες να καταρρέουν, με τραγικές συνέπειες για τα λαϊκά στρώματα.
β. Η δημοτική φορολογία να αυξάνεται.
γ. Οι κοινωνικές υπηρεσίες να εμπορευματοποιούνται, να λειτουργούν ανταποδοτικά και να αυξάνεται το κόστος τους.
δ. Οι δημόσιοι χώροι να ξεπουλιούνται και ολόκληροι δημοτικοί τομείς να περνούν απευθείας στο ιδιωτικό κεφάλαιο.
Σε μια περίοδο που μεγαλώνει η κρίση και η κοινωνική καταστροφή, οι κοινωνικές παροχές περιορίζονται μόνο προς τις εντελώς αδύναμες οικονομικά κατηγορίες, μέσω των προγραμμάτων αλληλεγγύης (κοινωνικά παντοπωλεία, ιατρεία κλπ), που δημιουργούνται με κατεύθυνση της ΕΕ και εξαρτώνται από τη φιλανθρωπία του κεφαλαίου.
Οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ μειώνονται κατά χιλιάδες με τις απολύσεις και τη διαθεσιμότητα και αντικαθιστούνται από εργαζόμενους «δούλους», 5μηνης απασχόλησης (μέσω ΜΚΟ, «ωφελούμενοι» άνεργοι) με μισθούς πείνας και χωρίς δικαιώματα ή προτρέπονται να γίνουν επιχειρηματίες φτιάχνοντας Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις (ΚΟΙΝΣΕΠ).
Η ΕΕ χρηματοδοτεί συγκεκριμένους τομείς: την επιχειρηματική καινοτομία και ψηφιακή οικονομία, τις μπίζνες των σκουπιδιών και της τουριστικής ανάπτυξης, την επαγγελματική εξειδίκευση μέσω μαθητείας και επανακατάρτισης, την ανακύκλωση της ανεργίας με τα προγράμματα ελαστικής εργασίας. Με τους δήμους στο ρόλο του μεσάζοντα και του προωθητή αυτών των επιχειρηματικών τομέων.
Ο συγκεντρωτικός ρόλος του δημάρχου και η αντιδημοκρατική λειτουργία του δημοτικού συμβουλίου και των δημοτικών επιτροπών, διαμορφώνουν ένα τοπικό σύστημα εξουσίας απόλυτα προστατευμένο από το μαζικό λαϊκό κίνημα.
Οι δήμοι γίνονται επιχειρήσεις και λειτουργούν ως τοπικό κράτος, οι υπηρεσίες και η πόλη μετατρέπονται σε εμπορεύματα και οι δημότες γίνονται πελάτες ακριβώς υπηρεσιών.