Τρίτη, 23 Αυγούστου 2011

Ανακοίνωση της ΕΑΑΚ για την ψήφιση του νομοσχεδίου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΕΤΑΡΤΗ 24/8 ΩΡΑ 12:00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μετά την πραξικοπηματική ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος στις 29 Ιούνη έχει χάσει κάθε ψήγμα νομιμοποίησης στα μάτια της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργαζομένων και της νεολαίας. Παρά τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις του Μαΐου και του Ιούνη, η κυβέρνηση αυτή, σπεύδει μέσα στο κατακαλόκαιρο να περάσει μία σειρά από αντιλαϊκές τομές, θεωρώντας πως μπορεί να αποφύγει τον οδοστρωτήρα των κοινωνικών αντιδράσεων.
Ο χώρος της εκπαίδευσης βρίσκεται ήδη σε αναβρασμό. Στα σχολεία οι τραγικές ελλείψεις του προσωπικού κινδυνεύουν να τινάξουν στον αέρα την έναρξη της ακαδημαϊκής χρονιάς ενώ νέος γύρος μαζικών συγχωνεύσεων ετοιμάζεται το φθινόπωρο. Τα πανεπιστήμια μετά την δραματική υποχρηματοδότηση που αντιμετώπισαν πέρυσι και την ψήφιση του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων βρίσκονται μπροστά στην επικείμενη ψήφιση του νέου νόμου Διαμαντοπούλου.
Οι αλλαγές που προτείνονται έρχονται να καταργήσουν το δημόσιο και δωρεάν Πανεπιστήμιο έτσι όπως το ξέραμε μέχρι σήμερα και να το προσδέσουν στο άρμα του μνημονίου δίνοντας στη νεολαία κατάρτιση, μισή δουλειά και μισές ελευθερίες για μισή ζωή. Στο στόχαστρο μπαίνουν οι φοιτητές, οι πανεπιστημιακοί των κατώτερων βαθμίδων και οι εργαζόμενοι των ιδρυμάτων. Με το νόμο αυτό οι διοικήσεις των πανεπιστημίων θα αποτελούνται από τα Συμβούλια Διοίκησης, η σύνθεση των οποίων θα περιλαμβάνει τόσο πανεπιστημιακούς αλλά και στελέχη επιχειρήσεων διευρύνοντας έτσι μια αγοραία αντίληψη σε σχέση με την τριτοβάθμια εκπαίδευση, που επιβάλλει η έρευνα να υποτάσσεται στις ανάγκες του κεφαλαίου, και οι σπουδές άμεσα καθοριζόμενες από τις εκάστοτε ανάγκες της αγοράς, να βαραίνουν αποκλειστικά τις πλάτες των φοιτητών και των οικογενειών τους.
Το πανεπιστήμιο του μνημονίου προετοιμάζεται για να βγάζει τους εργαζόμενους του μνημονίου, χωρίς δουλειά, με μισθό πείνας, ελαστικούς και αναλώσιμους. Διαλύεται συνολικά η λογική των ενιαίων πτυχίων και των γνωστικών αντικειμένων. Η δυνατότητα συλλογικής διαπραγμάτευσης επαγγελματικών κι εργασιακών δικαιωμάτων αφαιρείται μέσω της κατάργησης των πτυχίων και της αντικατάστασης τους από τις πιστωτικές μονάδες για κάθε φοιτητή, προετοιμάζοντας έτσι τη γενιά των 592 ευρώ, της ανασφάλιστης, ελαστικής εργασίας, όπως ακριβώς ορίζεται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα. Οι σπουδές χάνουν τον ενιαίο ιστό τους και μετατρέπονται σε ένα άθροισμα δεξιοτήτων και πληροφοριών που ο καθένας κατέχει και αγοράζει σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Οι πρυτάνεις,επί της ουσίας, θα διορίζονται από το ίδιο το υπουργείο και δεν θα εκλέγονται από την πανεπιστημιακή κοινότητα, για να μπορεί ακριβώς να ελέγχει ασφυκτικά την λειτουργία του (όπως γινόταν περίπου και στην χούντα!) Η συμμετοχή των φοιτητών περιορίζεται στην εκλογή 1 μέλους που θα συμμετέχει στο ΣΔ ενώ η δυνατότητα παρέμβασης των φοιτητικών συλλόγων στο όργανα συνδιοίκησης παύει. Τέλος επιχειρεί να τελειώσει με το πανεπιστήμιο-κέντρο αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής και συλλογικής δράσης. Καταργείται το Πανεπιστημιακό άσυλο ως χώρος ανάπτυξης και προάσπισης των αγώνων του φοιτητικού και του λαϊκού κινήματος, ενώ δημιουργείται ένα συνολικό αυταρχικό πλαίσιο λειτουργίας κυρίως για τους φοιτητές αλλά και για τους καθηγητές. Ο νόμος διαμορφώνει για το φοιτητή μια ασφυκτική καθημερινότητα, όπου θα πρέπει να τρέχει διαρκώς απ'το αμφιθέατρο στο εργαστήριο για πρόλαβει να τελειώσει τη σχολή πριν τον διαγράψουν. Συνολικά επιχειρείται η πλήρης παράδοση του πανεπιστημίου στα συμφέροντα του κεφαλαίου την μνημονιακή πολιτική. Μέσα από την ένταση των επιχειρηματικών κριτηρίων σε κάθε έκφανση της λειτουργίας του πανεπιστημίου, επιχειρείται να αναδειχθεί σε κυρίαρχο δόγμα το δίπτυχο κυνήγι του κέρδους-περιορισμός του κόστους εκπαίδευσης.
Θέλουν να διαλύσουν κάθε λαϊκή κατάκτηση, τη δημόσια παιδεία, υγεία, ασφάλιση, να κάνουν την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση προνόμιο των οικονομικά ισχυρών. Θέλουν να φέρουν στην Ελλάδα όλες αυτές τις αλλαγές που έχουν εφαρμοστεί σε αρκετές χώρες του δυτικού κόσμου. Αλλαγές που έφεραν μια πραγματικότητα ενάντια στην οποία εξεγείρονται οι νέοι σε όλο τον κόσμο, από την Γαλλία και την Αγγλία μέχρι τη Χιλή.
Όλα τα παραπάνω λοιπόν θα τεθούν στην προμετωπίδα του αγώνα ενάντια στο νόμο Διαμαντοπούλου αλλά και συνολικά στις αντιδραστικές αλλαγές στην παιδεία και την κοινωνία που φέρνει ακατάπαυστα η κυβέρνηση ακόμα και μέσα στον Αύγουστο για να προλάβει τα χρονοδιαγράμματα ΕΕ-ΔΝΤ. Το φοιτητικό κίνημα χρειάζεται να βγει ξανά στο προσκήνιο με μαζικές γενικές συνελεύσεις και καταλήψεις, όπως το 1990-91, το 1998 και στους ηρωικούς αγώνες του 2006-07, μαχητικά κι ανυποχώρητα, με τα μάτια στραμμένα σε όλη την κοινωνία, που αντίστροφα το παρακολουθεί για να πάρει θάρρος κι έμπνευση ξεσηκωμού. Τα πανεπιστήμια δεν νοείται και δεν πρόκειται να λειτουργήσουν με αυτόν τον νόμο. Τα πανεπιστήμια θα γίνουν εκείνα τα κέντρα αγώνα για την ανατροπή του νόμου και της αντιλαϊκής πολιτικής. Καλούμε κάθε κοινωνική κατηγορία εντός του πανεπιστημίου και κάθε πολιτική δύναμη σε ανυποχώρητο αγώνα για να ανατράπει ο νόμος έκτρωμα που διαλύει και τσακίζει το δημόσιο δωρεάν και δημοκρατικό πανεπιστήμιο
Ξέρουμε ότι τώρα είναι η ώρα του ξεσηκωμού. Καλούμε άμεσα τους φοιτητές, τους δασκάλους, του καθηγητές, τους μαθητές και όλη την κοινωνία να παλέψουμε από κοινού για να μην ψηφιστεί αυτό το νομοσχέδιο έκτρωμα, για την ανατροπή του με μαχητικό αγώνα διαρκείας απ'την μέρα της ψήφισης του χυδαίου νόμου. Αλλά και για την ανατροπή όλης της βάρβαρης πολιτικής, που οδηγεί τους εργαζόμενους και τους νέους στην φτώχεια και την εξαθλίωση, για την ήττα και την πτώση της Χούντας της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ που καταδυναστεύει τη ζωή μας. Η επίθεση στην εκπαίδευση γίνεται σε βάρος των εργαζόμενων και των παιδιών τους.
Τους περασμένους μήνες βρεθήκαμε όλοι μαζί στους δρόμους και τις πλατείες, κρατηθήκαμε στις ίδιες αλυσίδες, φωνάξαμε και τραγουδήσαμε όλοι μαζί, αντισταθήκαμε στην κρατική καταστολή. Να βρεθούμε και πάλι. Μπορούμε να τους νικήσουμε.

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 24/08 ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ.
Ο ΝΟΜΟΣ-ΕΚΤΡΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΨΗΦΙΣΤΕΙ-Η ΑΝΤΙΛΑΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ.
ΜΕ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011

Ρομά στου Βεΐκου. Στο ίδιο έργο θεατές… με άλλους πρωταγωνιστές…

Η χτεσινή εκδίωξη των Ρομά από το άλσος Βεΐκου, όπου έχουν εγκατασταθεί τα τελευταία χρόνια, αποτελεί ένα γνωστό και θλιβερό επεισόδιο σε ένα επαναλαμβανόμενο εγχείρημα των εκάστοτε δημοτικών, νομαρχιακών (στο παρελθόν) και εισαγγελικών αρχών.

Η νέα δημοτική αρχή της Ν. Ιωνίας παρέλαβε τη σκυτάλη από τις αντίστοιχες «εκκαθαρίσεις» επί Χαραλάμπους. Παρά τις προβαλλόμενες κοινωνικές ανησυχίες της και την δήθεν ευαισθησία της σε θέματα διαφορετικότητας και μεταναστών, η νέα δημοτική αρχή από κοινού με τους δήμους Γαλατσίου, Ψυχικού και Φιλοθέης, παρέστη σύσσωμη μετά εισαγγελικών και αστυνομικών δυνάμεων, στην απομάκρυνση του καταυλισμού των Ρομά, αντιμετωπίζοντας για μια ακόμα φορά το ζήτημα ως μια «χωματερή ανθρώπων» που πρέπει να κλείσει.

Ανεξάρτητα από τα σοβαρά ζητήματα που μπορεί να θέτει η διαβίωση μιας ομάδας εξαθλιωμένων ανθρώπων στην περιοχή, η συγκεκριμένη ενέργεια αποτελεί αναπόσπαστο κρίκο στην αλυσίδα αντιδραστικών και ρατσιστικών πρωτοβουλιών της κυβέρνησης προς τους μετανάστες. Εντάσσεται επίσης στη γενικευμένη επίθεση κυβέρνησης και συστήματος προς τους εργαζόμενους. Οι Ρομά, όπως και οι μετανάστες, είναι κομμάτι της εργατικής τάξης και μάλιστα από τα πιο αδύναμα, αυτό που υφίσταται την βαθύτερη εκμετάλλευση. Είναι οι άντρες, οι γυναίκες και τα παιδιά που βλέπουμε καθημερινά να ψάχνουν στα απορρίμματα, να ζουν εν τέλει από αυτά. Είναι οι άνθρωποι που απωθούνται βίαια από την περιοχή, για να ξαναέρθουν, μιας και κανείς δεν ενδιαφέρθηκε πραγματικά για το πού θα πάνε και τι θα κάνουν. Αυτό που ενδιαφέρει την δημοτική αρχή είναι να «καθαριστεί» η περιοχή και να ικανοποιηθούν οι «αγανακτισμένοι» πολίτες που με συλλογή παραπόνων και υπογραφών επαναφέρουν το θέμα. Εκείνο που τελικά καταφέρνει η δημοτική αρχή είναι να δίνει τροφή και ικανοποίηση στα συντηρητικά κομμάτια της κοινωνίας και να αναπαράγει κλίμα ρατσισμού και ξενοφοβίας. Εδώ δεν χωράνε απ’ ότι φαίνεται οι κοινωνικές ευαισθησίες. Κάτω από το «προοδευτικό» της προσωπείο η τοπική αρχή, θυματοποιεί τους Ρομά. Δεν θεωρεί ότι πρέπει να έχουν τα στοιχειώδη για τη διασφάλιση βασικών υποδομών υγιεινής και διαβίωσης. Έτσι κι αλλιώς πάντα αντιμετώπιζαν πρώτα τα ΜΑΤ, τον εισαγγελέα και τις μπουλντόζες της Νομαρχίας παρά την οποιαδήποτε παρέμβαση και σχεδιασμό κάποιας κοινωνικής υπηρεσίας είτε από την πλευρά του Δήμου είτε από τη Νομαρχία. Πόσο μάλλον τώρα στην μετά Μνημονίου και Καλλικράτη εποχή, που οι κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου θα μπουν στα βιβλία της ιστορίας, ή θα επαφίενται στην καλή και αγαθή πρόθεση εθελοντών. Έτσι κι αλλιώς είναι πιο εύκολο και περισσότερο «χρήσιμο» πολιτικά να κυνηγήσεις μια χούφτα εξαθλιωμένων που ζουν σε άθλιες συνθήκες, παρά να προσπαθήσεις να εξαλείψεις τις αιτίες αυτής της εξαθλίωσης.

Υπάρχει εξάλλου και άλλος λόγος σοβαρός για την απομάκρυνση των Ρομά από το συγκεκριμένο χώρο. Η προσπάθεια επιχειρηματικής εκμετάλλευσης του άλσους Βεΐκου, ζήτημα για το οποίο ως «Εκτός Σχεδίου» έχουμε μιλήσει επανειλημμένα. Οι διαμαρτυρίες για την ύπαρξη καταυλισμού τσιγγάνων σε ένα κομμάτι του Άλσους ,το οποίο μάλιστα είναι και οριακά ορατό σε σχέση με την περιοχή της Νέας Ιωνίας, δεν φάνηκαν να έχουν συνέχεια ούτε προηγούμενο, όσον αφορά την εξόφθαλμη εναπόθεση μπάζων, αλλά και τη μάντρα οικοδομικών υλικών που παρανόμως λειτουργεί εδώ και χρόνια μέσα στο κομμάτι του Άλσους το οποίο μάλιστα είναι και σε άμεση συνάφεια με την περιοχή μας. Ούτε, φάνηκε να διαμαρτύρεται με τον ίδιο τρόπο η δημοτική αρχή και οι κάθε λογής «υπεύθυνοι» στο παρελθόν, όταν το ΠΑΛΑΙ παραχωρήθηκε με μεγάλη ευκολία στον όμιλο Χαραγκιώνη προς επιχειρηματική «αξιοποίηση».
Τα τσαντίρια των Ρομά έφυγαν. Ωστόσο, το ΠΑΛΑΙ, το «τσαντίρι» της Ολυμπιάδας παραμένει. Είναι γνωστά τα φιλόδοξα σχέδια του Χαραγκιώνη για τη δημιουργία ενός τεράστιου εμπορικού πολυχώρου, τσιμεντοποιώντας πολλές χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα του Άλσους. Ο χώρος παραμένει κλειστός, περιμένοντας να «αξιοποιηθεί» επιχειρηματικά στο μέλλον, ενώ θα έπρεπε να αποδοθεί στους κατοίκους, ως δημόσιος, ελεύθερος χώρος πρασίνου και ζωής. Ο πραγματικός αντίπαλος βρίσκεται μπροστά μας και είναι η συνολικότερη προσπάθεια ξεπουλήματος, τσιμεντοποίησης και επιχειρηματικής εκμετάλλευσης του Άλσους. Και εκεί θα κριθούν οι προθέσεις όλων μας σε σχέση με το Άλσος, όταν ο εισαγγελέας και τα ΜΑΤ θα είναι με τους κάθε Χαραγκιώνηδες, ενώ ανεπιθύμητοι θα είναι αυτοί που παλεύουν για ελεύθερους χώρους πρασίνου και ζωής.

Εμείς, ως κάτοικοι της Νέας Ιωνίας, της ιστορικής αυτής προσφυγούπολης που είναι δεμένη με τους αγώνες ενάντια στο ρατσισμό και την ξενοφοβία, με τους αγώνες για τα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες, καλούμε τους κατοίκους και τη νεολαία να παλέψουμε για ίσα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα όλων των εργαζομένων (ελλήνων και μεταναστών), ενάντια στις ρατσιστικές πολιτικές από όποιον και αν προωθούνται, για ελεύθερους σε όλους δημόσιους χώρους .


Εκτός Σχεδίου – Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση στη Νέα Ιωνία
www.ektossxediou.blogspot.com, ektossxediou@gmail.com